Desire Emile Inghelbrecht

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken

Désiré-Emile InghelbrechtParys, 17 september 1880 - Parys, 14 februoari 1965) was een Franschn componist en dirigent. Je was de zeune van 't muzikantnkoppel Désiré-Emile Inghelbrecht en Amelie Rehm. Z'n grovader Joos Inghelbrecht was de kleenzeune van de Brugse procureur Michiel Inghelbrecht, die afkomstig was van Eernegem.

Ipleidinge & Carriere[bewerkn | brontekst bewerken]

Ie studeerde an 't conservatorium van Parys. Achter dat em zen diplom a bekommn, dirigeerdigt em binn verschillende theaters in Parys, meerbepaald in 't theater van de Champs-Elysées beist 't openingssezoen 1912-’13. Achter den eeste wereldoorlog wierd em directeur van de Zweedse Balletten (1919-1922), directeur van de "Opéra Comique" (1924-’25 en 1932-’33), Chef van de Concerten “Pasdeloup” (1928-’32) en muzikaal directeur van de opera “d’Alger” (1929-’30). Tussen 1945 en 1950 was 't em dirigent by d'Opera van Paris, beist dat em ook in 't buteland dirigeerde. Ie stichtte 't Frans Nationaal Radio-Orkest, da nu 't Frans Nationaal Orkest genaamd wordt, in Paris in 1934.

Publicaties[bewerkn | brontekst bewerken]

Ie publiceerde verschillende boeken voor en over 't orkest: “Comment on ne peut pas interpréter Carmen, Faust et Pelléas” uut 1933, « Diabolus in musica » uut 1933, “Mouvement contraire: souvenirs d’un musicien” uit 1947, « Le chef d’orchestre et son équipe » uut 1948, en in 1953 uutgegeven in 't Ingels als « The conductor’s world ». Tope met zen derde vrouw Germaine schreêft em in 1953 “Claude Debussy”. Tenslotte schreêft em ip 77-jarige leeftid in 1957 “Le chef d’orchestre parle au public”. Daarin verteldigt em over zen leven. Uut zen jeugdjaarn ountield em zen overleen broertje met zijn frêle stemmetje. Ie schreef winneg over zen Vlamse roots. Verzekers omdat em winneg met zen Vlamse familie in contact kwam. Over zen familie an moeders kant schreeft em wel. Moeders moeder was afkomstig van Manchester, moeders vader van Tirol. Over zen grootvader Rehm schreeft em uutgebreid. Blykbaar had em een grote bewounderinge voe diene vint. Grovader Rehm weunde nie verre van under. Ook 't oungeluk woby grovader Rehm veroungelukte ounder e koetse greep em aan… Ie componeerde vele, en schreef volksmuziek.

Overzicht van zen oeuvre[bewerkn | brontekst bewerken]

1. Opera: “La nuit vénitienne”, een opera in drie deeln, volgens Musset (1908).

2. Balletten: « La bonne aventure » uut 1912, « El Greco » [Ballets suédois, Paris, 18 november 1920], « Le diable dans le beffroi » [naar Edgar Allan Poe, Opera de Paris, 1 juni 1927.], « Jeux de couleurs » [Opéra-Comique, 21 februari 1933], « Le chêne et Tilleul » uut 1961.

3. Orkestmuziek « Automne » uut 1905, “Pour le jour de la premiere neige au vieux Japon” uut 1908, « Rapsodie de printemps » uut 1910, « Trois poèmes dansés » uut 1923, « La métamorphose d’Eve » uut 1925, « Six danses suédioses » uut 1929, « Sinfonia breve da camera » uut 1930 , « Le livre d’or » uut 1939, « Ballade dans le goût irlandais» uut 1939 [voor orkest en harpe], « Iberiana » uut 1948 [voor orkest en viole], “Vézelay” uut 1952 [sympfonische uutvoeringe].

4. Kamermuziek “Deux esquisses antiques” uut 1902 [voor flute en harpe], « Poème sylvestre » uut 1905 [voor hoetblazers], “Quintette pour cordes et harpe” uut 1918, « Sonatine pour flûte & harpe » uut 1919, « Sonatine pour violon & piano » uut 1950, -« Quatuor à cordes » uut 1956 [stikn voe cello & piano en stikn voor alto & piano].

5. Koôrmuziek “Quatre chansons populaires françaises pour choeur mixte” uut 1915, « Le cantique des créatures de Saint-François d’Assise » uut 1919 [voe koor en orkest], « La légende du grand Saint-Nicolas » uut 1925, « Requiem » uut 1940, « Mowgli » [naar Kipling] uut 1946, Vodder van de reste schreeft em vele melodieën geliek “Mélodies sur des poésies russes” uut 1905 of “ Au jardin de l’infante” uut 1910…

6. Muziek ve piano “La nursery”, in zes deeln voe twee en/of vier han, voe kinders uut 1905 en volgende, “Suite petite-russienne” uut 1908, « Paysages » uut 1918…

Privéleven[bewerkn | brontekst bewerken]

Plakette an 't huus woar dad'Inghelbrecht tusschen 1936 en 1965 geweund et

Desire was drie keers getrouwd. Nen eeste keer met Renée Steinlen in 1910. Ne twidde keer met Karina Ari in 1928. Diene trouw is uutgelopen ip een schiddinge. J'is ton nog ne derde getrouwd gewist met Germaine Perrin in 1941. Wuk betreft zen nakomelingschap is er nie vele geweten.

Bronne[bewerkn | brontekst bewerken]

INGHELBRECHT, L., et al., Een Millenium Inghelbrechts. Bijdragen tot de geschiedenis van de familie Inghelbrecht, Ingelbrecht, Inghelbreght, Engelbrecht. Opgesteld ter gelegenheid van het familiefeest te Ichtegem op 26 augustus 2000, Aartrijke, 2000.

Wikimedia Commons