Dieric Bouts
Uit Wikipedia
Dieric Bouts (of Dirk Bouts, ca. 1410 – 6 meie 1475) was ‘n kunstschilder van d'n twiddn elft van de 15e eeuwe uut de schole van de Vlamsche Primitievn.
[bewerkn] Zyn leevn
Van ’t eeste deel van z’n leevn ist er nie vele geweetn. J’is verzekers in Haarlem geboorn dat in dien tyd ook deel uutmakte van de Bourgondiërs onder Filips den Goein. Je was à-peu-près dertig joar oud ot ’n in Leuven belandde. Leuven was ton deur z’n universiteit ’t intellectueel centrum van de Nederlandn en da trok em an. J’ad ol ’n ende contact mè Rogier van der Weyden en z’n vroeg werk is enorm deur em beïnvloed. In 1448 trouwdet y mè Catharina van der Brugghen en z’an twi zeuns en twi dochters. De zeuns woarn ook kunstschilders en de dochters gingn in ’t klooster. Je weundeg in e groot steenn uus in de minderbroedersstroate. In 1473 stierf z’n vrouwe. ’t Joar noadien ist ’n ertrouwd met Elisabeth van Voshem. Deur twi kis te trouwn met e ryke vrouwe wast 'n styf welgesteld. Doadeure most 'n nie ollene schildern uut noodzoak en kost 'n veel andacht besteedn an de techniekn en d’inoudelikke ofwerkinge van z’n schilderyen. Deurdat 'n goed ingeburgerd rakte in de Leuvense intellectuele weireld kost 'n veel ulpe en advies krygn. By ’t schildern van de Gerechtigeid van keizer Otto gaf d’n augustyner theoloog Jan van Haeght em advies. En vo d’uutwerkinge van ‘t Latste oavndmoal kreegt ’n ulpe van twi theoloogn van d’n universiteit. J’ad ook contactn mè ridders en mè d'n professor en pleboan van Sint - Pieters, die belangstellinge ad vo theologie, medicynn, astronomie en mathematica. Je bezat ook ’n uutgebreide bibliotheke. J’a z’n zeuns Dirk en Albrecht ook leern schildern. Ip ’t ende van zyn leevn, ot ’n styf ziek was, èt ’n under z’n schildersgerief noageloatn en under verantwoordelik gesteld vo de ofwerkinge van z’n werkn die nie voltooid woarn. Je stierf in 1475 en is begroavn in de minderbroederskerke nie verre van z’n uus.
[bewerkn] Zyn werk
Dieric Bouts komt chronologisch tusschn Petrus Christus en Hugo van der Goes. ’t Realisme en de monumentaliteit van de Vlamsche kunst woarn em eign. Je liet em inspireern deur Jan van Eyck en Rogier van der Weyden, moa voegde d’r z’n eign creativiteit en visie, deur z'n interessante contactn, an toe. Toch stond 'n verre van de nuchter - verstandelikke geest van van Eyck en van ’t dramoatische van van der Weyden. Ingekeerdeid en ’n sfeer van stilte kenmerkn z’n werk. Je was vorol goed in tafereeln mè personages. Deur em is Leuven belangryk gewordn in de geschiedenisse van de Vlamsche primitievn. Zn bekendste werkn zyn t Latste oavndmoal en de Martelinge van d’n illign Erasmus (Sint-Pieterskerke in Leuven) en de Gerechtigeid van keizer Otto , da bestemd was vo 't staduus in Leuven. 't Werk bestoat uut drie tafereeln: ’t latste oordeel, de vuurproef en d' ontoofdinge. ’t Latste Oordeel is te zien in de Musée Des Beaux - Arts in Rysel en de Vuurproef en d’ Ontoofdinge in de Keuninklikke Musea vo Schone Kunstn van België in Brussel. Ollene ol deur die werkn leverde Bouts ’n bydroage tot ’t Europees erfgoed.
Z’n latste werk: de Martelinge van Hippolytus (ca. 1470 – 1475, Sint – Salvoaterskathedroale Brugge, ofbeeldinge zie Vlamsche Primitievn) en d’ Ontoofdinge woarn nie voltooid.
