Prinsenhof (Brugge)

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken
’t Prinsenhof (1641)

’t Prinsenhof van Brugge was e residentie van de Bourgondische ertoogn in de 15e eeuwe, e domein geleegn tusschn de Noordzand-Geldmuntstroate, d'Ontvangersstroate, de Moerstroate en de Geerwynstroate.

Van ’t ende van de 13e eeuwe weunde de groaf van Vloandern ol ip die plekke en in de 14e eeuwe wierd er vele bygebouwd. In de 15e eeuwe was ’t domein styf uutgebreid en uutgebouwd tout e luxueus paleis.

By ’t Prinsenhof stound ook ’t groafelik Munthuus, de Munt, woa dat er munt gesleegn wierd en loater geld gewisseld, van de 14e tout de 18e eeuwe. Vandoar de noamn Geldmuntstroate, Muntpling en de Muntpôorte.

In de Noordzandstroate, ip de plekke woa da nu d’Ontvangersstroate begunt, was den oofdingank, die uutgaf ip e binnkoer, woa da ‘t paleis stound met e weuntorre uut de 14e eeuwe. Langs de Noordzandstroate wast er e galerye die liep tout an de Munt en doa vôortgezet wierd in e vleugel, lôodrecht ip de stroate. Neffest de weunplatsn van d'hertoogn woarn d'r ook nog dienstgebouwn, verbluuvn vor hoveliengn en gastn, e kapelle, e bibliotheke, e zwemkomme, e badhuus, verschillige katsboann en hoovn en zelfs e dierntuun. Den uutgank was in de Moerstroate. Ip den hoek van de Moerstroate en de Geerwynstroate stound 't Groenhuys, e privé-residentie van de groaf van Charolais, loater Karel den Stoutn. De residentie krêeg de noame Hotel Charolais.

De 14e eeuwe[bewerkn | brontekst bewerken]

Vodien verblêevn de groavn ip den Burg, mor ip ’t ende van de 13e eeuwe wierdn de gebouwn van de groaf overgepakt deur ’t stad. In ’t begun van de 14e eeuwe haad de groaf e nieuwe sgraven woninghe. Den ingank was langs e pôorte in de Noordzandstroate.

Van 1374 kocht groaf Lodewyk van Male verschillige huuzn d’r round met ’t gedacht van ’t domein uut te breidn, mor in die periode wast ’n in oorloge teegn de Gentsche ipstandeliengn en ist er van bouwn nie vele gerealiseerd. Ip 3 meie 1382 maktn de Gentenoars under mêester van Brugge, ounder leidienge van Filips van Artevelde, achter dan ze ’t groafelik leger by de slag ip ’t Beverhoutsveld, ip de grenze van Beirnem, Oostkamp en Assebroeke, versleegn aan. Lodewyk most vluchtn en ’t Prinsenhof wierd leeggeplunderd deur d’ipstandeliengn.

Lodewyk van Male is in 1384 gestorvn in Sint-Omaars en je was de latstn groaf uut ’t geslacht Dampierre. Z’n dochter en erfgenoame Margaretha van Male brocht, deur te trouwn me Filips den Stoutn, ‘t groafschap Vloandern ounder de feitelikke macht van de Bourgondische ertoogn.

Filips den Stoutn kocht ook nog verschillige huuzn in de Geerwynstroate vo de uutbreidienge van ‘t Prinsenhof.

De 15e eeuwe[bewerkn | brontekst bewerken]

In de 15e eeuwe wierd ’t Prinsenhof êen van de verbluufplatsen van de Bourgondische hertoogn. Z’aan nog andere residenties in de Zudelikke Nederlandn lik in Brussel en Gent.

Den trouw van Filips den Goein met Isabella van Portugal is d'r gevierd, de orde van et Gulden Vlies is d'r gesticht en Filips den Schoonn is d'r geboorn.

Achter 1443 is 't domein ounder Filips den Goein, nog uutgebreid me verschillige eigndommn an de Moerstroate en de Geerwynstroate. Ip den hoek wierd 't grôot heernhuus tusschn 1446 en 1449 ommegebouwd tout 't Groenhuys (Hotel Charolais), e klêen paleis met e traptorre, e terras me zicht ip den hof en verboundn me 't badhuus.

In 1468 wierdn d'r veel verbouwiengn an 't Prinsenhof gedoan vo den trouw van Karel den Stoutn me Margaretha van York en ook an 't Hotel Charolais. Karel en Margaretha gebruuktn 't ols under Brugsche residentie.

Filips den Goein en z’n klêendochter Maria van Bourgondië verblêevn ’t liefst in ’t Prinsenhof van Brugge en ze zyn d’r ook gestorvn.

Achter den dôod van Maria van Bourgondië in 1482, erfdeg' eur vint Maximiliaan I ’t eigndom en kwam ’t ounder de Habsburgers. Karel V wierd, by z’n blye intrede in Brugge in 1515, ountvangn in ’t Prinsenhof en verblêef d’r loater nog by z’n bezoekn an Brugge.

De 16e eeuwe[bewerkn | brontekst bewerken]

Van de 16e eeuwe was ’t Prinsenhof beweund deur oadellyke families die dienst dêen ols huusbewoarders en ze krêegn by geleegneid hoog bezoek lik van kardinoal Wolsey, Thomas More en Erasmus.

In 1549 dêe Filips II z’n blye intrede in Brugge en ’t Prinsenhof. In 1576 wierd ounder keunink Filips II ’n eeste domein verkocht en verkoaveld. ’t Kerngebied blêef zyn eigndom.

Van 1578 tout 1584 stound Brugge ounder calvinistisch besteur en in 1582 wierd er e heerlicke incomste (blye intrede) g’organiseerd vo Willem van Oranje en Frans van Anjou, de zeune van Hendrik II van Frankryk en Catharina de' Medici. Ze wierdn ryke ountvangn in ’t Prinsenhof. Frans van Anjou a g’eist dan de Nederlandn under ounofankelik van Spanje zoun verkloarn en da was gebeurd in 1581 me d’ Acte van Verlathinge.

De 17e eeuwe[bewerkn | brontekst bewerken]

In 1637 bezocht Ferdinand van Oostnryk me z’n gevolg nog ’t Prinsenhof.

‘t Prinsenhof nu: ‘t Kempinski Hotel Dukes' Palace

Van 1663 wierdn d’overbluuvnde gebouwn gebruukt deur klôosterzusters. Eest kochtn Iengelsche franciscanessn ’t domein en kwamt er e pensionoat vor Iengelsche ryke katholieke meisjes.

Achter de Fransche Revoluusje[bewerkn | brontekst bewerken]

In 1794, binst de Fransche Revoluusje, wierd ’t domein angesleegn deur de Fransche en mostn d’Iengelsche zusters vertrekkn. E dêel van ’t klôoster me de torre en de kerke wierd ofgebrookn en ’t domein wierd in verschillige persêeln an particuliern verkocht. D’r kwoamn verschillige eigenoars.

In 1888 kwamt er e klôostergemêenschap uut Bologne in en ze lietn ’t Prinsenhof verbouwn in neogotischn styl. Tout 1913 wierd ’t gebouw nog uutgebreid.

In 1988 wierd ’t gebouw verkocht an e Brugschn oundernemer en in 2004 wierd er ’n anvroage gedoan vor e bouw te zettn van e vuufsterrnhotel met oudergroundse parkeergarage.

Ze mostn grôte ipgroaviengn doen en archeologisch ounderzoek, woaby dan ze styf vele gevoundn en.

‘t Prinsenhof is nu ‘t Kempinski Hotel Dukes' Palace.