Wullok
| Wullok | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Wullok in z'n spiroalvormig uus |
|||||||||||||||
| Taxonomische indêlienge | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Sorte | |||||||||||||||
| Buccinum undatum Linnaeus, 1758 |
Een wullok (Buccinum undatum) is een kieuwslekke met een oge spiroalvormige schelpe van 10-12 cm.
Uutzicht [bewerkn]
Een wullok et een grôte, dikke schelpe met 7-8 windingen. De moundopeninge besloat bykan den elt van de schelpe. By 't levend bêestje stikt er an de ounderkant een slurftje noa buutn, de sypho.
Leven [bewerkn]
Een wullok is een echtn oaseter. Z'n eetn bestoat surtout uut dôwe bêestn moar ook klêne levende zêebêestjes.
In de schelpe zie je moa zeldn een wullok. Je lat dikwils z'n uus achter en d'r komt ton een andere bêeste in weunn, lik 't eremietkriftje.
In de winter wordn wulloks styf actief. Ze poaren en zettn ton tegoare under eikapsels of. In de zomer at de klêne wulloksjes zyn uutgekommn spoeln die kapsels dikwils an ip 't strange. Ze zyn dr uut lik trosjes witte bloasjes, lik een spoensche.
De wullok kan 30 joar oud wordn, moar is styf gevoelig an overbevissinge en giftige stoffn.
Wulloks wordn geetn deur de mens. Ze wordn dikwils gekokt verkocht.
Leefomgevinge [bewerkn]
Wulloks leven ip zochte bodems lik slyk of zand. Ze kommen algemêen vôren in de zêeën van 't Noordatlantisch gebied.
