Naar inhoud springen

Fieldsmedaille

Winnoare van de Fieldsmedaille
Van Wikipedia
Fieldsmedaille

D'n vôorkant van de Fieldsmedaille toogt John Charles Fields
Uutgereikt vo Uutzounderlikke bydraagn in de wiskunde toegekend an younge weetnschappers
Presentateur International Mathematical Union (IMU)
Belôonienge CA$ 15.000
Êeste uutreikienge 1936
Website mathunion.org

D'n achterkant van de medaille

De Fieldsmedaille (Iengels: Fields Medal) is e prys die uutgereikt wudt an twêe, drie, of viere wiskundigen ounder de 40 joar ip 't Internationoal Congres van Wiskundigen (ICM) van de International Mathematical Union (IMU), e conventie die idder viere joar deuregoat. D'n noame van d'n award is een êrebetôon an de Canadeeschen wiskundige John Charles Fields.[1] 'T doel d'rvan is oem erkennienge en steun te geevn an younge wiskundige ounderzoekers die grôte bydraagn hen geleverd an 't domein van de wiskunde.

De Fieldsmedaille wudt an'ezien als êen van de hôogste êreteekns dat e wiskundige kan ountvangn, volgens de joarlikse Academic Excellence Survey van de ARWU,[2] en wudt dikkers beschreevn as d'n Nobelprys van de wiskunde.[3][4][5] In een andere reputoatie-enquête uutgevoerd deur d'n IREG in 2013–14, kwam de Fieldsmedaille zjuust achter d'n Abelprys als de twidde mêest prestigieuze internationoale prys binn'n de wiskunde.[6][7]

De medaille wierd voor d'n êesten kêer uutgereikt in 1936 an de Finsche wiskundige Lars Ahlfors en d'n Amerikoansche wiskundige Jesse Douglas, en wudt sedert 1950 idder viere joar toegekend. In 2014 wierd de Iroansche wiskundige Maryam Mirzakhani d' êeste vrouwelikke winnoare van de Fieldsmedaille.[8][9][10] Met uutzounderienge van twêe menschn met e doctoroat in de fysica (Edward Witten en Martin Hairer),[11] hen inkel menschn met e doctoroat in de wiskunde de prys gewonn'n.[12] In totoal hen d'r 64 menschn de Fieldsmedaille in ountvangst meugn neemn toet an 2022.[13] De mêest recente groep winnoars krêeg nunder prys up 5 juli 2022 in een online evenement da live wierd gestreamd vanuut Helsinki, Finland. 'T wos ôorsprounkelik de bedoelienge dat 't gienk deuregoan in Sint-Petersburg, Rusland, moa 't wierd verplatst achter d'n Russischen invoal in Oekraïne in 2022.

Fields wos e grôte drijfveere by d' iprichtienge van de prys, j' ountwierp de medaille zèlve, en bekostigde 't geldbedrag, oewel dat em stierf vôordat de prys effectief wierd ipgericht en zyn plan wierd vôortgezet deur John Lighton Synge.[1] De prys omvat een geldbedrag da sedert 2006 gelyk stoat an 15.000 Canadeesche dollar.[14][15]

Voorwaardn van de prys (Conditions of the award)

[bewerk'n | brontekst bewerken]

De Fieldsmedaille wudt ahl lange an'ezien als de mêest prestigieuze prys binn'n de wiskunde en wudt dikkers d'n Nobelprys van de wiskunde genoemd.[3][4][5] Moar, in teegnstellienge toet d'n Nobelprys,[16] wudt de Fieldsmedaille moar idder viere joar uutgereikt, en d'r is e leeftydsgrenze: e winnoare moe jounger zyn dan 40 joar ip 1 januoari van 't joar woarin da de prys wudt gegeevn. De ounder-40 reegel is gebaseerd up de wensche van Fields dat "hoewel 't een erkennienge wos vo werk dat ahl is gedoan, 't tegelyktyd bedoeld wos als een anmoedigienge vo vôordere prestoaties van de winnoars en e stimulus vo vernieuwde inzet van de reste."[17] Doarbovenip kan een individu moar êen Fieldsmedaille krygn; winnoars kommn nie mêer in anmerkienge vo toekomstige medailles.[18]

Lyste van Fieldsmedaille-winnoars (List of Fields medalists)

[bewerk'n | brontekst bewerken]

In bepoalde joarn wierdn de Fieldsmedaille-winnoars officieel geciteerd vo specifieke wiskundige prestoaties, binst da zukke specifieke details in andere joarn nie wierdn gegeevn. Moar, in elk joar da de medaille is uutgereikt, hen bekende wiskundigen ip 't Internationoal Congres van Wiskundigen e lezienge gegeevn over 't oalgemêen werk van iddere winnoare. In de tabelle ierounder wordn d' officiële citaties angehoald woa da 't meugelik is (noamelik vo de joarn 1958, 1998, en elk joar sedert 2006). Vo d' andere joarn toet en met 1986 wordn d'n soamenvattiengn van de ICM-leziengn, geschreevn deur Donald Albers, Gerald L. Alexanderson, en Constance Reid, geciteerd.[19] In d' overbluuvnde joarn (1990, 1994, en 2002) wudt e stik van d'n tekst van de ICM-lezienge zelve geciteerd. D' ankoundigienge en uutreikienge van de Fieldsmedailles up 't Internationoal Congres van de International Mathematical Union van 2026 stoat gepland om deure te goan in Philadelphia.[20]

Joar ICM locoatie Winnoars[21] Affilioatie
(bie d'n toekennienge)		 Affilioatie
(huidig/latste)		 Reedns
1936 Oslo, Nôorweegn Lars Ahlfors Universiteit van Helsinki, Finland Harvard University, VS[22][23] "Krêeg de medaille voor ounderzoek noa dekkingsvlakkn (covering surfaces) verboendn met de Riemann-oppervlakkn van inverse functies van hêele en meromorfe functies. J' opende hierdeur nieuwe velden in d'n analyse."[24]
Jesse Douglas Massachusetts Institute of Technology, VS City College of New York, VS[25][26] "Deed belangryk werk roend 't Probleem van Plateau, da goa over 't vienden van minimoaloppervlakkn die verboendn en bepoald wordn deur e vaste grenze (fixed boundary)."[24]
1950 Cambridge, VS Laurent Schwartz Universiteit van Nancy, Vrankryk Universiteit van Parys VII, Vrankryk[27][28] "Ountwikkelde d'n theorie van distributies, e nieuw begrip van veralgemêende functies (generalized functions), g'ïnspireerd deur d'n Dirac-deltafunctie uut de theoretische fysica."[29]
Atle Selberg Institute for Advanced Study, VS Institute for Advanced Study, VS[30] "Ountwikkelde veralgemêniengn van de zeev-methodes (sieve methods) van Viggo Brun; bereikte grote resultoatn in verband met de nulpunten van d'n Riemann-zèta-functie; gaf een elementair bewys van 't priemgetalstelling (t'hoope met P. Erdős), me e veralgemênienge voor priemgetallen in een willekeurige wiskundige reekse."[29]
1954 Amsterdam, Olland Kunihiko Kodaira Princeton University, VS, Universiteit van Tokio, Japan en Institute for Advanced Study, VS[31] Universiteit van Tokio, Japan[32] "Bereikte grôte resultoatn binn'n d'n theorie van harmonische integralen en tallooze toepassiengn up Kähler-variëteiten en, specifieker, up algebraïsche variëteiten. J' toogde an, via schoofcohomologie (sheaf cohomology), da zukke variëteiten Hodge-variëteitn zyn."[33]
Jean-Pierre Serre Universiteit van Nancy, Vrankryk Collège de France, Vrankryk[34][35] "Bereikte grôte resultoatn in verband met d' homotopiegroepen van bolln (spheres), vôoral deur zyn gebruuk van d'n methode van spectroale reeksen. Herformuleerde en breidde sommigte van d'n oofdresultoatn van d'n theorie van complexe variabeln uut in termn van schoovn (sheaves)."[33]
1958 Edinburgh, VK Klaus Roth University College London, VK Imperial College London, VK[36] "vo 't iplossen van e befoamd probleem binn'n de getaltheorie, noamelik 't bepoaln van d'n exactn exponent in de Thue-Siegel oengelykheid"[37]
René Thom Universiteit van Straatsburg, Vrankryk Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk[38] "vo 't creëren van d'n theorie van 'Cobordisme', wuk da binn'n de poar joarn dat e bestoat ahl heêt geleid toet de mêest diepgoande inzichtn in de topologie van differentieerboare variëteiten."[37]
1962 Stockholm, Zweedn Lars Hörmander Universiteit van Stockholm, Zweedn Universiteit van Lund, Zweedn[39] "Wrocht in partiële differentioalvergelykiengn. Eêt specifieker bygedreegn an d'n algemêene theorie van lineaire differentioaloperatoren. De vragstikk'n goan weere noar êen van de probleemn van Hilbert up 't congres van 1900."[40]
John Milnor Princeton University, VS Stony Brook University, VS[41] "Toogde an dat een 7-dimensionoale bolle (sphere) mêerdere differentiële structuren kan hen; dit leidde toet d'n iprichtienge van d'n theorie van d'n differentiële topologie."[40]
1966 Moskou, USSR Michael Atiyah Universiteit van Oxford, VK Universiteit van Edinburgh, VK[42] "Deed tegoare me Hirzebruch ounderzoek in d'n K-theorie; toogde t'hoope me Singer d'n indexstellienge van Atiyah-Singer an, over elliptische operatoren up complexe variëteitn; wrocht in soamenwerkienge me Bott an 't bewys van e vastepuntstellienge die verboendn is me de 'Lefschetz formule'."[43]
Paul Cohen Stanford University, VS Stanford University, VS[44] "Gebruukte een techniek genoemd 'forcing' om d' onafhankelikheid te bewyzn in d'n verzameliengenleer van 't keuzeaxioma en van de veralgemêende continuümhypothese. Da letste probleem wos 't êerste van de probleemn van Hilbert up 't congres van 1900."[43]
Alexander Grothendieck Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk Centre National de la Recherche Scientifique, Vrankryk[45] "Bouwde vôort up 't werk van Weil en Zariski en makte fundamentele vôoruutgang binn'n d'n algebraïsche meetkunde. J' introduceerde 't concept van K-theorie (de Grothendieck groepen en ringen). J' rolde d'n homologische algebra uut in zyn fameuze 'Tôhoku paper'."[43]
Stephen Smale Universiteit van Californië, Berkeley, VS City University of Hong Kong, Hong Kong[46] "Wrocht in differentiële topologie woar dat em 't bewyze gaf vo d'n veralgemêende stelling van Poincaré in dimensies : Elken geslootn, n-dimensionoaln variëteit die homotopie-equivalent is an de n-dimensionale bolle (sphere), is dr meë homeomorf an. J' introduceerde d'n methode van oor-lichoamen (handle-bodies) oem dit en gelykoardige probleemn ip te lossen."[43]
1970 Nice, Vrankryk Alan Baker Universiteit van Cambridge, VK Trinity College, Cambridge, VK[47] "Veralgemêende d'n stelling van Gelfond-Schneider (d'n iplossieng vo 't zevende probleem van Hilbert). Uut dit ounderzoek genereerde j' transcendente getaln die nog nie idder woarn g'identificeerd."[48]
Heisuke Hironaka Harvard University, VS Universiteit van Kioto, Japan[49][50] "Veralgemêende 't ounderzoek van Zariski die vo dimensies ≤ 3 de stellinge had beweezn in verband me d'n resolutie van singulariteiten (resolution of singularities) ip een algebraïsche variëteit. Hironaka toogde d'n resultoatn an vo oalle dimensies."[48]
Sergei Novikov Staatsuniversiteit van Moskou, USSR Steklov Mathematical Institute, Rusland

Staatsuniversiteit van Moskou, Rusland Universiteit van Maryland-College Park, VS[51][52]

 "Deed belangryke ontdekkiengn in d'n topologie, me 't mêest bekende voorbêeld zyn bewys vo d'n topologische invariantie van de Pontryagin-klassn van de differentieerboare variëteit. Zyn ounderzoek oemvatte e studie van d'n cohomologie en homotopie van Thom-ruumten (Thom spaces)."[48]
John G. Thompson Universiteit van Cambridge, VK Universiteit van Cambridge, VK

Universiteit van Florida, VS[53]

 "Bewees t'hoope me W. Feit da oalle niet-cyclische eendigoige simpele groepen e gelyke orde hen (Stelling van Feit-Thompson). De verdere uutbreidienge van dit werk deur Thompson bepoalde de minimoale simpele eindigoige groepen, namelyk de simpele eindigoige groepen woarvan de echte subgroepn iplosboar zyn."[48]
1974 Vancouver, Canada Enrico Bombieri Universiteit van Pisa, Itoalië Institute for Advanced Study, VS[54] "Belangryke bydraagn in priemgetallen, in univalente functies en 't locoale vermoedn van Bieberbach (Bieberbach conjecture), in de theorie van functies me mêerdere complexe variabelen, en in d'n theorie van partiële differentioalvergelikiengn en minimoaloppervlakken – in 't bezounder an d'n iplossinge van 't probleem van Bernstein in hoogere dimensies."[55]
David Mumford Harvard University, VS Brown University, VS[56] "Gaf e grôte bydrage an problemen over 't bestoan en d'n structuur van moduli-ruumtn (varieties of moduli), variëteitn woarvan de puntn de isomorfisme-klassn parametriseern van êen of d' andere geometrisch object. Makte ouk verschillige belangryke bydraagn an d'n theorie van algebraïsche oppervlakkn."[55]
1978 Helsinki, Finland Pierre Deligne Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk Institute for Advanced Study, VS[57] "Brocht d'n iplossinge vo de drie vermoedens van Weil an, in verband me veralgemêniengn van de Riemann-hypothese noar eindigoige velden. Zyn ounderzoek hielp styf vele by 't saamenbrengn van d'n algebraïsche meetkunde en algebraïsche getaltheorie."[58]
Charles Fefferman Princeton University, VS Princeton University, VS[59] "Zorgde vo verschillige innovaties die d'n studie van meerdimensionoale complexe analyse herzagen, deur correcte veralgemêniengn te vienden van klassieke (leeg-dimensionoale) resultoatn."[58]
Grigory Margulis Staatsuniversiteit van Moskou, USSR Yale University, VS[60] "Leverde innovatieve analyses van d'n structuur van Lie-groepn. Zyn ounderzoek behoort toet d'n combinatoriek, differentiële meetkunde, ergodentheorie, dynamische systemen en Lie-groepen."[58]
Daniel Quillen Massachusetts Institute of Technology, VS Universiteit van Oxford, VK[61] "D'n hoofdontwerper van de hoogere algebraïsche K-theorie, e nieuw hulpmiddel da succesvul geometrische en topologische methodes en ideeën inzettede om grôte probleemn in d'n algebra te formuleern en op te lossn, in 't bezounder binnen d'n ringtheorie en moduletheorie."[58]
1982 Warschau, Pooln Alain Connes Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk

Collège de France, Vrankryk Ohio State University, VS[62]

 "Droeg by an de theorie van de operatoralgebra's, en in 't bezounder d'n oalgemêene classificoatie- en structuurstellinge van factorn van type III, classificoatie van automorfismen van d'n hyperfiniete factor, classificoatie van injectieve factorn, en toepassiengn van d'n theorie van C*-algebra's ip bladvormienge (foliations) en differentiële meetkunde in 't oalgemêen."[63]
William Thurston Princeton University, VS Cornell University, VS[64] "Maakte e revolusje van de studie van topologie in 2 en 3 dimensies, woby dat e de wisselwerkienge tss analyse, topologie en geometrie antoogde. J' lanceerde 't idee dat e grôte klasse van geslootn 3-variëteitn (3-manifolds) een hyperbolische structuur dreegn."[63]
Shing-Tung Yau Institute for Advanced Study, VS Tsinghua University, China[65] "Makte bydragen an d'n studie van differentioalvergelykiengn, alsook an 't vermoedn van Calabi (Calabi conjecture) in de algebraïsche meetkunde, an 't positive mass conjecture van d'n oalgemêene relativiteitstheorie, en an eechte en complexe Monge-Ampère-vergelikiengn."[63]
1986 Berkeley, VS Simon Donaldson Universiteit van Oxford, VK Imperial College London, VK[66] Stony Brook University, VS[67] "Krêeg de medaille in de êeste plekke voor zyn wroeten an d'n topologie van viervariëteiten (four-manifolds), vwoarol d'oantoeninge datter un differentiële strubbuure up d'n Euclidische vierruumte stoat dewelke verschilt van d'n normal'n structure."[68][69]
Gerd Faltings Princeton University, VS Max Planck Institute for Mathematics, Duutsland[70] "Mee methoedn uut de arytmetische algebraïsche geoometrie krêeg hie de medaille grotendels vor zyn bewys up 't vermoeden van Mordell."[68]
Michael Freedman Universiteit van Californië, San Diego, VS Microsoft Station Q, VS[71] "Ountwikkelde nieuwe manieren voor topologische ountleding' van viervariëteitn (four-manifolds). Eên va z'n resultoat'n woa ut bewys vwoar d'n vierdimensionoaln Stellieng van Poincaré."[68]
1990 Kioto, Japan Vladimir Drinfeld B Verkin Institute for Low Temperature Physics and Engineering, USSR[72] Universiteit van Chicago, VS[73] "Drinfeld heur uufdpreeoccupoatje i de gepasseirde decade[zyn] Langlands-program en kvantengroëpn. In oalle twië theoriên zurgde Drinfeld zienn'n oenderzoek vou een uutgesprooken doêrbroake en loktë een schaot va vernieëwe uut."[74]
Vaughan Jones Universiteit van Californië, Berkeley, VS Universiteit van Californië, Berkeley, VS[75]

Vanderbilt University, VS[76]

 "Jones oentdekt' e mirakeluze bânding tss'n von Neumann-algebras en geömetrische topologie. As't rezultaate vant oenderzoek voend i e gans neuwn polynoom invariant vou knöepn u knoopenverbieendingn i 'n 3-ruumte."[77]
Shigefumi Mori Universiteit van Kioto, Japan Universiteit van Kioto, Japan[78] "Den mest groundigsten en exciteerendste ontwikkelynge inne algebraische geoometrie byn'n d'n late dee is [...] Mori's Program a't geit euvre d' classificoasiestroeblings vö 'n algebraische variaans yn dimensyon drieje." "Vrieug in '79 brog Mori inne d' algebraïsche geeömetrie en heêlt oenverwochte gëvoelts va opwiendieng med ze proëfs ip't konjêctuere va Hartshorne."[79]
Edward Witten Institute for Advanced Study, VS Institute for Advanced Study, VS[80] "Keer na keer eët em d'n wiskundefolks opnnuu verrast mé en briliènte implementatië va fisikaal inneizichtn wuk die ton d'rtoe elidden eu e gelyke an heul niefwé en dipé matematiese theörieënte."[81]
1994 Zürich, Zwitserland Jean Bourgain Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk Institute for Advanced Study, VS[82] "Bourgains wrúkt toekn oëpe steeël va kernoendreverpn van'n mathematiekal analyse: dë gëeömetrye der Banach-ruumtn, cövexiteit u hoge diemenchiës, aërmonyke analytiek, d'n ergodeteyörih, ea zôô oük eynlyngk 'n niëlineaire partjiëlle differentialo verglikieng'es va matematikal fysicaat."[83]
Pierre-Louis Lions Universiteit van Parys 9, Vrankryk Collège de France, Vrankryk

École polytechnique, Vrankryk[84]

 "Ziunne beidraaëgs streck'n ôvre un grôoten variéetee an velden, var van probôliteitslieêren tou de partieêlle diefferencïêlle vrgëllykieng'ens (PDEs). In het PDEs velt hèèt h'éj een poar oënbgrijpyk skône diengs uoetevoeërd binen de nietlieeëre ekwotiës. D'n aënwiëzing v'n ze problumptjens z'n is ossën inééngegoan mie d'n applicatieëvs doervan."[85]
Jean-Christophe Yoccoz Universiteit van Parys-Zuud 11, Vrankryk Collège de France, Vrankryk[86] "Yoccoz g'vaund êen arde verligtenst d'bewysvoäering op Bruno's steylyng, e i was instaoëtn om'nt oeke eûngekeërt eewaar te maakn [...] Palis and Yoccoz bereigt'n de vuölleedyge steëlzels oem C∞ te koenyugreèren met t inovaaryanten va de Morse-Smale dyffeômörfismusn."[87]
Efim Zelmanov Universiteit van Wisconsin-Madison Universiteit van Chicago, VS Steklov Mathematical Institute, Rusland,

Universiteit van Californië, San Diego, VS[88]

 "vwoare un eûplöösyênk vh't geebëperktndé Burnsyde problemstjie."[89]
1998 Berlyn, Duutsland Richard Borcherds Universiteit van Californië, Berkeley, VS

Universiteit van Cambridge, VK

 Universiteit van Californië, Berkeley, VS[90] "Vo zyn bydraagn an den algebra, de theorie van automorfische vormn, en mathematische fysica, woarounder d' introductie van vertex-algebra's en Lie-algebra's van Borcherds zelve, zyn bewys vo 't maneschijnvermoeden van Conway en Norton, en d' ountdekkienge van e nieuwe klasse van automorfische oneindige productn."[91]
Timothy Gowers Universiteit van Cambridge, VK Universiteit van Cambridge, VK[92] "Vo zyn bydraagn an d'n functionoalanalyse en combinatoriek, woardeur dat em e nieuwe visie ip oeneindig-dimensionoale meetkunde ountwikkelde, woarounder d'n iplossienge vo twêe probleemn van Banach en d' ountdekkienge van de zogenaamde dichotomie van Gowers: iddere oeneindig-dimensionale Banach-ruumte bevat ofwêl e subruumte me vele symmetrieën (technisch gezeid: me een onvôorwaardelikke basis), ofwêl e subruumte woarip dat iddere operator nen index van nul heêt lik by Fredholm."[91]
Maxim Kontsevich Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk

Rutgers University, VS

 Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk

Rutgers University, VS[93]

 "Vo zyn bydraagn an d'n algebraïsche meetkunde, topologie, en mathematische fysica, woarounder 't bewys van Witten zyn vermoedn over doorsnedenummers in moduli-ruumtn van stabiele krommen, d'n ipbouw van d'n universele Vassiliev-invariant van knoopn, en de formele kwantiseerienge van Poisson-variëteiten."[91]
Curtis T. McMullen Harvard University, VS Harvard University, VS[94] "Vo zyn bydraagn an d'n theorie van holomorfe dynamica en d'n geometrisatie van drie-variëteiten, woarounder bewyzn vo 't vermoedn van Bers over d'n dichtheid van kusp-puntn (cusp points) up de grenze van d'n Teichmüller-ruumte, en Kra zyn thêta-functie vermoedn."[91]
2002 Peking, China Laurent Lafforgue Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk[95] "Laurent Lafforgue krêeg de Fieldsmedaille vo zyn bewys van de Langlands-correspondentie vo de vulledige lineaire groepen GLr (r≥1) over functievelden me positieve karakteristieken."[96]
Vladimir Voevodsky Institute for Advanced Study, VS Institute for Advanced Study, VS[97] "J' definieerde en ountwikkelde d'n motiefsche cohomologie en de A1-homotopie theorie, wuk da e koadre bood vo 't beschryvn van vele nieuwe cohomologie theorieën voor algebraïsche variëteitn; je bewees ouk de vermoedens van Milnor over de K-theorie van veldn (fields)."[98]
2006 Madrid, Spanje Andrei Okounkov Princeton University, VS Columbia University, VS[99]

Universiteit van Californië, Berkeley, VS[100]

 "Vo zyn bydraagn by 't leggn van d'n verbindinge tusschn d'n waarschynlikheidstheorie (probabilistiek), d'n representatietheorie en d'n algebraïsche meetkunde."[101]
Grigori Perelman (geweigerd) Ginne Sint-Petersburg Departement van 't Steklov Instituut vo Wiskunde van de Russische Academie van Wetenschappn, Rusland[102] "Vo zyn bydraagn an d'n meetkunde en zyn revolutionaire inzichten in de analytische en geometrische structuur van de Ricci-stroom (Ricci flow)."[101]
Terence Tao Universiteit van Californië, Los Angeles, VS Universiteit van Californië, Los Angeles, VS[103] "Vo zyn bydraagn an d'n partiële differentioalvergelijkingn, combinatoriek, harmonische analyse en additieve getaltheorie."[101]
Wendelin Werner Universiteit van Parys-Zuud 11, Vrankryk ETH Zürich, Zwitserland[104] "Vo zyn bydraagn an d' ountwikkelienge van de stochastische Loewner-evolutie (Schramm-Loewner evolutie), d'n meetkunde van de twêe-dimensionale Brownse bewegienge, en d'n conforme veldentheorie."[101]
2010 Haiderabad, Indië Elon Lindenstrauss Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, Israël

Princeton University, VS

 Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, Israël[105] "Vo zyn resultoatn in d'n moate-rigiditeit (measure rigidity) binn'n d'n ergodentheorie, en de toepassiengn doarvan binn'n d'n getaltheorie."[106]
Ngô Bảo Châu Universiteit van Parys-Zuud 11, Vrankryk

Institute for Advanced Study, VS

 Universiteit van Chicago, VS

Institute for Advanced Study, VS[107]

 "Vo zyn bewys van 't Fundamenteel Lemma in d'n theorie van d'n automorfische formn deur d'n introductie van nieuwe algebro-geometrische methodes."[106]
Stanislav Smirnov Universiteit van Genève, Zwitserland Universiteit van Genève, Zwitserland

Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg, Rusland[108]

 "Vo 't bewys van conforme invariantie by percolatie en 't platte Ising-model in d'n statistische fysica."[106]
Cédric Villani École Normale Supérieure de Lyon, Vrankryk

Institut Henri Poincaré, Vrankryk

 Universiteit van Lyon, Vrankryk

Institut Henri Poincaré, Vrankryk[109]

 "Vo zyn bewyzn van ni-lineaire Landau dempienge (Landau damping) en convergentie toet d'n evenwichtstoestand vo de Boltzmann-vergelikinge."[106]
2014 Seoel, Zuud-Korea Artur Avila Universiteit van Parys VII, Vrankryk

CNRS, Vrankryk Instituto Nacional de Matemática Pura e Aplicada, Brazilië

 Universiteit van Zürich, Zwitserland

Instituto Nacional de Matemática Pura e Aplicada, Brazilië

 "Vo zyn diepgoande bydraagn an d'n theorie van dynamische systemn, die 't hêle vakgebied hen veranderd, deur 't gebruuk van 't krachtige idee van renormalisatie als êen verênigend principe."[110]
Manjul Bhargava Princeton University, VS Princeton University, VS[111][112][113] "Vo 't ountwikkelen van krachtige nieuwe methodes in d'n getalmeetkunde, wuk dat em toepaste om riengn me klêene rangen te telln en d'n gemiddelde rang van d'n elliptische krommn te begrenz'n."[110]
Martin Hairer Universiteit van Warwick, VK École Polytechnique Fédérale de Lausanne, Zwitserland

Imperial College London, VK

 "Vo zyn uutstekende bydraagn an d'n theorie van stochastische partiële differentioalvergelijkiengn, en in 't bezounder voor d' ountwerpienge van een theorie van regelmatigheidsstructuren (regularity structures) vo zukke vergelijkiengn."[110]
Maryam Mirzakhani Stanford University, VS Stanford University, VS[114][115] "Voor heur uutstekende bydraagn an d'n dynamica en meetkunde van de Riemann-oppervlakken en nunder moduliruumtn."[110]
2018 Rio de Janeiro, Brazilië Caucher Birkar Universiteit van Cambridge, VK Tsinghua University, China "Vo 't bewys van de begrensdheid van de Fano variëteitn en vo de bydraagn an 't minimal model program."[116]
Alessio Figalli ETH Zürich, Zwitserland ETH Zürich, Zwitserland "Vo zyn bydraagn an de theorie van 't optimoal transporteren en de toepassiengn doarvan in partiële differentioalvergelikiengn, d'n metrische meetkunde en waarschynlikheid."[116]
Peter Scholze Universiteit van Bonn, Duutsland Universiteit van Bonn, Duutsland "Vo 't transformeren van d'n aritmetische algebraïsche meetkunde over d'n p-adische velden."[116]
Akshay Venkatesh Stanford University, VS Institute for Advanced Study, VS[117] "Vo zyn synthese van d'n analytische getaltheorie, d'n homogene dynamica (Dynamical system), d'n topologie, en d'n representatietheorie, die lankbestoande probleemn heeft iplost in gebieden zoas de gelyke verdelienge van aritmetische objectn."[116]
2022 Helsinki, Finland[118] Hugo Duminil-Copin Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk

Universiteit van Genève, Zwitserland[119]

 Institut des Hautes Études Scientifiques, Vrankryk

Universiteit van Genève, Zwitserland[119]

 "Vo 't iplossn van lankbestoande probleemn binn'n de probabilistische theorie van fazeovergangn (phase transitions) in de statistische fysica, en in 't bezounder in dimensies drie en viere."[120]
June Huh Princeton University, VS Princeton University, VS "Vo 't briengn van d' ideeën van d'n Hodge theorie noar de combinatoriek, 't bewys van de Dowling–Wilson conjectuur vo geometrische roosters (lattices), 't bewys van de Heron–Rota–Welsh conjectuur vo matroïden, de ountwikkelienge van de theorie van Lorentziaanse polynomen, en 't bewys van d'n sterke Mason-conjectuur."[120]
James Maynard Universiteit van Oxford, VK Universiteit van Oxford, VK "Vo zyn bydraagn an d'n analytische getaltheorie, die geleid hen toet grôte vôoruutgang in 't begrypn van de structuur van priemgetallen en van de Diophantische benadering."[120]
Maryna Viazovska École Polytechnique Fédérale de Lausanne, Zwitserland École Polytechnique Fédérale de Lausanne, Zwitserland "Vo 't bewys da 't rooster de dichtste pakkieng van identieke bolln meugelik makt in 8 dimensies, en vo verdere bydraagn an gelykoardige extremoale probleemn en interpolatieproblemen in d'n Fourieranalyse."[120][121]

Mijlpoaln (Landmarks)

[bewerk'n | brontekst bewerken]

De medaille wierd vo d'n êesten kêer uutgereikt in 1936 an d'n Finschn wiskundige Lars Ahlfors en d'n Amerikoanschn wiskundige Jesse Douglas.

In 1954 wierd Jean-Pierre Serre de joungste winnoare ôoit van de Fieldsmedaille, an e leeftyd van 27 joar.[122] J' behoudt dizze recordtitel toet ip d'n dag van vandoage.[123]

In 1966 boycotte Alexander Grothendieck 't ICM, da g'houdn wierd in Moskou, oem te protesteern teegn de Sovjet-militaire acties die platsevoundn in Ôost-Europa.[124] Léon Motchane, d'n iprichter en directeur van 't Institut des Hautes Études Scientifiques, wos anwezig en nam de Fieldsmedaille van Grothendieck in zyn plekke an.[125]

In 1970 koste Sergei Novikov nie noar 't congres in Nice reizn oem zyn medaille in ountvangst te neemn, wegens restricties die d'r hem woarn upgeleid deur de Sovjet-regeerienge.[126]

In 1978 koste Grigory Margulis, ouk wegens d' restricties van de Sovjet-regeerienge, eevneêns nie noar 't congres in Helsinki goan. De prys wierd in zyn plekke anveerd deur Jacques Tits, die in zyn speech zei: "Ik kan nie anders dan myn grôte teleurstellienge uut te drukken—zounder twyfel gedêeld deur vele menschn hiere—over d' ofwezigeid van Margulis by dizze ceremonie. Gezien de symbolische betêkenisse van dizze stad Helsinki, aht ik effectief redens oem te hoopn dak uuteindelik de kanse gienk hen oem e wiskundige t' ountmoetn die 'k inkel kenne via zyn ounderzoek en vo wien dak 't grotste respect en bewoenderienge hen."[127]

In 1982 zoe 't congres in Warschau g'houdn wordn, moa 't moest verplatst wordn noa 't joar d'rop, wegens de stoat van beleg die ip 13 december 1981 in Pooln wierd ingevoerd. De pryzn wierdn idder in 't joar ahl an'ekoundigd ip de negende Algemêene Vergoaderienge van d'n IMU en wierdn uutgereikt up 't congres in Warschau in 1983.[128]

In 1990 wierd Edward Witten d'n êesten fysicus die d'n award won.[129]

In 1998, up 't ICM, krêeg Andrew Wiles uut handn van d'n vôorzitter van 't Fieldsmedaille-comité, Yuri I. Manin, d' ollereêste zilvern IMU-ploate als erkennienge vo zyn bewys van de Latste Stellienge van Fermat. Don Zagier noemde de ploate e "gekwantiseerde Fieldsmedaille". Verslaagn van dizze prys vermeldn dikkers dat Wiles up 't moment van de prys al te oed wos vo de Fieldsmedaille zèlve.[130] Oewel da Wiles in 1994 een bitje over de leeftydsgrenze zat, wierd em e favoriet geacht oem de medaille te winn'n; moa d'r wierd in 1993 e foutje in zyn bewys gevoendn (da loater uuteindelik wierd iplost deur Taylor en Wiles t'hoope).[131][132]

In 2006 weigerde Grigori Perelman, die 't vermoedn van Poincaré aht beweezn, zyn Fieldsmedaille en verkloarde j': "Ik benn'n nie g'ïnteresseerd in geld of roem; ik wille nie te kyk wordn gezet lyk e bêeste in d'n zoo." en je weigerde oem noa 't congres te kommn.[14][133][134]

In 2014 wierd Maryam Mirzakhani d' êeste Iroansche en d' êeste vrouwe die de Fieldsmedaille won, en Artur Avila wierd d'n êesten Zuud-Amerikoan en Manjul Bhargava d'n êesten persôon van Indische ofkomst die 't eveltfden presteerdn.[135][136]

De medaille (Medal)

[bewerk'n | brontekst bewerken]
D'n achterkant van de Fieldsmedaille

De medaille wierd ountworpn deur d'n Canadeeschn beeldhouwer R. Tait McKenzie.[137] Ze is gemakt van 14-karoats goud, eêt e diameter van 63,5 mm, en weegt 169 gram.[138]

  • Up d'n vôorkant stoat Archimedes ofgebeeld t'hoope met een uutsproake die toegeschreevn wudt an d'n dichter Marcus Manilius uut d' êeste êeuwe n.C., da in 't Latyn luidt: Transire suum pectus mundoque potiri ("Joun eign verstand overstijgn en de weireld bedwingn").[139][140] 'T joartal 1933 is d'r upgeschreevn in Romeinsche cyfers moa bevat e foute (MCNXXXIII in plekke van MCMXXXIII).[141] In Grieksche hoofdletters stoat ouk 't wôord Ἀρχιμηδους in'ekerfd, wuk da "van Archimedes" wil zeggn.
  • Up d'n achterkant stoat d' inscriptie:
Congregati
ex toto orbe
mathematici
ob scripta insignia
tribuere

Vertoalienge: "Wiskundigen verzameld uut d'n hêlen weireld hen [dizze prys] uutgereikt vo uutzounderlikke geschriftn."

In d'n achterground is 't graf van Archimedes ofgebeeld, met e gekurveerde têkenienge achter een olijftakke die zyn stellienge over d'n bolle en d'n cylinder illüstreert. (Dit is 't wiskundig resultoat woarop dat Archimedes noar verludt 't mêest preus up wos: Gegeevn e bolle en een omschreevn cylinder met dezelste hogte en diameter, is de verhoudienge tusschn nunder volumes gelyk an 2/3.)

De rand (d'n buutenkant) van de medaille droagt d'n noame van de winnoare.[142]

Vrouwelikke winnoars (Female recipients)

[bewerk'n | brontekst bewerken]

De Fieldsmedaille eêt toet nu toe twêe vrouwelikke winnoars gekend: Maryam Mirzakhani uut Iran in 2014, en Maryna Viazovska uut Oekraïne in 2022.[135][143]

[bewerk'n | brontekst bewerken]

De Fieldsmedaille krêeg een bitje bekendheid in de popcultuur deur verwyziengn in de film Good Will Hunting uut 1997. In de film is Gerald Lambeau (gespeeld deur Stellan Skarsgård) een MIT-professeur die d'n award aht gewonn'n vôordat 't verhoal van de film begost. Binst hêel de film wordn d'r verwyziengn gemakt na de prys oem 't oengeziene prestige d'rvan in 't vakgebied an te toogn.[144]

Zie ôok

[bewerk'n | brontekst bewerken]

Referensjes

[bewerk'n | brontekst bewerken]
  1. 1 2 "About Us: The Fields Medal". The Fields Institute, University of Toronto.
  2. ↑ "Top Award, ShanghaiRanking Academic Excellence Survey 2017". Shanghairanking.com.
  3. 1 2 Ball, Philip. "Iranian is first woman to nab highest prize in maths". Nature (2014).
  4. 1 2 "Fields Medal". www-history.mcs.st-andrews.ac.uk.
  5. 1 2 "Fields Medal". The University of Chicago.
  6. ↑ "IREG List of International Academic Awards". IREG Observatory on Academic Ranking and Excellence.
  7. ↑ Zheng, Juntao; Liu, Niancai. "Mapping of important international academic awards". Scientometrics (2015).
  8. ↑ "President Rouhani Congratulates Iranian Woman for Winning Math Nobel Prize". Fars News Agency (14 ogustus 2014).
  9. ↑ "IMU Prizes 2014". International Mathematical Union.
  10. ↑ Dehghan, Saeed Kamali. "Maryam Mirzakhani: Iranian newspapers break hijab taboo in tributes". The Guardian (16 juli 2017).
  11. ↑ "Edward Witten". World Science Festival.
  12. ↑ Kollár, János. "Is there a curse of the Fields medal?". Princeton University (2014).
  13. ↑ "Fields Medal". International Mathematical Union.
  14. 1 2 "Maths genius turns down top prize". BBC (22 ogustus 2006).
  15. ↑ "Israeli wins 'Nobel' of Mathematics". The Jerusalem Post.
  16. ↑ Klainerman, Sergiu. "Is the Fields Medal the Nobel Prize of Mathematics?". Notices of the American Mathematical Society (2015).
  17. ↑ McKinnon Riehm & Hoffman (2011), p. 183.
  18. ↑ "Rules for the Fields Medal". mathunion.org.
  19. ↑ Albers, Donald J.; Alexanderson, G. L.; Reid, Constance. International mathematical congresses. An illustrated history 1893–1986. Rev. ed. including ICM 1986. Springer-Verlag, New York, 1986
  20. ↑ "ICM 2026". International Mathematical Union.
  21. ↑ "The Fields Medalists, chronologically listed". International Mathematical Union (IMU) (8 mei 2008).
  22. ↑ "Lars Valerian Ahlfors (1907–1996)". Ams.org.
  23. ↑ "Lars Ahlfors (1907–1996)". Harvard University, Dept. of Math. (7 november 2004).
  24. 1 2 "Fields Medals 1936". International Mathematical Union / mathunion.org.
  25. ↑ "Jesse Douglas". Encyclopædia Britannica (28 mei 2010).
  26. ↑ Micallef, Mario J.; Gray, J. "The work of Jesse Douglas on Minimal Surfaces". Wdb.ugr.es.
  27. ↑ "Laurent Moise Schwartz". School of Mathematics and Statistics University of St Andrews, Scotland (24 juni 2007).
  28. ↑ Schwartz, Laurent. Un mathématicien aux prises avec le siècle (A Mathematician Grappling with His Century). Birkhäuser (2001).
  29. 1 2 "Fields Medals 1950". International Mathematical Union / mathunion.org.
  30. ↑ "Remembering Atle Selberg, 1917–2007". Ams.org.
  31. ↑ "Proceedings of the International Congress of Mathematicians" (1954).
  32. ↑ Spencer, Donald C. "Kunihiko Kodaira (1915–1997)". Ams.org.
  33. 1 2 "Fields Medals 1954". International Mathematical Union / mathunion.org.
  34. ↑ "Jean-Pierre Serre". Math.rug.nl.
  35. ↑ "Jean-Pierre Serre". Encyclopædia Britannica (5 februoari 1997).
  36. ↑ McKinnon Riehm & Hoffman (2011), p. 212.
  37. 1 2 Hopf, Heinz. "Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1958." Report of the Inaugural Session. p. liv.
  38. ↑ "René Thom". Robertnowlan.com.
  39. ↑ "A tribute to Lars Hörmander". Smai.emath.fr.
  40. 1 2 "Fields Medals 1962". International Mathematical Union / mathunion.org.
  41. ↑ "John W. Milnor". Stony Brook University (5 moarte 1997).
  42. ↑ "Sir Michael F. Atiyah : The Abel Prize". Upcommons.upc.edu.
  43. 1 2 3 4 "Fields Medals 1966". International Mathematical Union / mathunion.org.
  44. ↑ "Memorial Resolution – Paul Cohen (1934–2007)". Stanford Historical Society (2011).
  45. ↑ "Alexander Grothendieck". Math.ucdenver.edu.
  46. ↑ "Prof. Stephen SMALE (史梅爾)". City University of Hong Kong (5 april 2012).
  47. ↑ "The Laureates". Heidelberg Laureate Forum Foundation (HLFF) (25 september 2013).
  48. 1 2 3 4 "Fields Medals 1970". International Mathematical Union / mathunion.org.
  49. ↑ "Interview with Heisuke Hironaka". Ams.org.
  50. ↑ "Professor Emeritus". Research Institute for Mathematical Sciences, Kyoto, Japan (26 mei 2007).
  51. ↑ "Interview with Sergey P. Novikov". Mi.ras.ru.
  52. ↑ "Novikov, Sergei Petrovich". Russian Academy of Science (1 januoari 2012).
  53. ↑ "John Griggs Thompson". Abelprize.no.
  54. ↑ Bartocci, Claudio; Betti, Renato; Guerraggio, Angelo; Lucchetti, Roberto (2011). Vite Mathematiche (Mathematical Lives: Protagonists of the Twentieth Century From Hilbert to Wiles). Springer. pp. 2013–2014.
  55. 1 2 "Fields Medals 1974". International Mathematical Union / mathunion.org.
  56. ↑ "David Mumford". The Division of Applied Mathematics, Brown University.
  57. ↑ "Pierre Deligne". Abelprize.no.
  58. 1 2 3 4 "Fields Medals 1978". International Mathematical Union / mathunion.org.
  59. ↑ "CV : Charles Fefferman".
  60. ↑ "Yale Mathematics Department: Gregory A. Margulis".
  61. ↑ Friedlander, Eric; Grayson, Daniel. "Daniel Quillen". Notices of the AMS (november 2012).
  62. ↑ "Alain Connes" (25 mei 2012).
  63. 1 2 3 "Fields Medals and Nevanlinna Prize 1982". International Mathematical Union / mathunion.org.
  64. ↑ "William P. Thurston, 1946–2012" (30 ogustus 2012).
  65. ↑ "CV : Shing-Tung Yau". Doctoryau.com.
  66. ↑ "Simon Donaldson (Royal Society Research Professor)". Department of Mathematics, Imperial College, Queen's Gate, London (16 januoari 2008).
  67. ↑ "Simon Donaldson".
  68. 1 2 3 "Fields Medals and Nevanlinna Prize 1986". International Mathematical Union / mathunion.org.
  69. ↑ "Fields Medals 1986". International Mathematical Union (IMU) (1986).
  70. ↑ "The Laureates". Heidelberg Laureate Forum Foundation (HLFF) (6 oktober 2013).
  71. ↑ Kirby, Rob. "Michael H. Freedman". celebratio.org (2012).
  72. ↑ "Vladimir Gershonovich Drinfeld". Encyclopædia Britannica (19 ogustus 2009).
  73. ↑ "Vladimir Gershonovich Drinfeld". School of Mathematics and Statistics, University of St Andrews, Scotland (18 ogustus 2009).
  74. ↑ Manin, Yuri Ivanovich. On the mathematical work of Vladimir Drinfeld. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1990. Volume I pp. 3–7.
  75. ↑ "Curriculum Vitae: Vaughan F. R. Jones". University of California, Berkeley (10 november 2001).
  76. ↑ Salisbury, David. "Fields Medalist joins Vanderbilt faculty". Vanderbilt University (6 april 2011).
  77. ↑ Birman, Joan S. The work of Vaughan F. R. Jones. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1990. Volume I pp. 9–18.
  78. ↑ "The Laureates". Heidelberg Laureate Forum Foundation (HLFF) (10 april 2014).
  79. ↑ Hironaka, Heisuke. On the work of Shigefumi Mori. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1990. Volume I pp. 19–25.
  80. ↑ "Edward Witten – Vita" (2011).
  81. ↑ Atiyah, Michael. "On the Work of Edward Witten". Mathunion.org.
  82. ↑ "CV : Jean Bourgain". Math.ias.edu.
  83. ↑ Caffarelli, Luis. The work of Jean Bourgain. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1994. Volume I pp. 3–5.
  84. ↑ "Collège de France". College-de-france.fr (16 december 2013).
  85. ↑ Varadhan, S. R. S. The work of Pierre-Louis Lions. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1994. Volume I pp. 6–10.
  86. ↑ "Collège de France". College-de-france.fr (16 december 2013).
  87. ↑ Douady, Adrien. Presentation de Jean-Christophe Yoccoz. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1994. Volume I pp. 11–16.
  88. ↑ "CV : Efim Zelmanov". Ime.usp.br.
  89. ↑ Feit, Walter. On the Work of Efim Zelmanov. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1994. Volume I pp. 17–24.
  90. ↑ "The Laureates". Heidelberg Laureate Forum Foundation (HLFF) (10 april 2014).
  91. 1 2 3 4 Opening ceremony. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 1998. Volume I pp. 46–48.
  92. ↑ "William Timothy Gowers". Encyclopædia Britannica (28 moarte 2009).
  93. ↑ "CV Maxim Kontsevich". Institut des Hautes Études Scientifiques (22 november 2009).
  94. ↑ "CV : Curtis T McMullen". Abel.math.harvard.edu.
  95. ↑ "Curriculum Vitae". ihes (6 december 2005).
  96. ↑ Laumon, Gérard. The work of Laurent Lafforgue. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2002. Volume I pp. 91–97.
  97. ↑ "CV : Vladimir Voevodsky". Math.ias.edu.
  98. ↑ Soulé, Christophe. The work of Vladimir Voevodsky. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2002. Volume I pp. 99–103.
  99. ↑ "Department of Mathematics". Columbia University, Department of Mathematics (20 december 2012).
  100. ↑ "Andrei Okounkov". Berkeley Mathematics.
  101. 1 2 3 4 Opening ceremony. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2006. Volume I p. 36.
  102. ↑ "Grigori Perelman | Biography & Facts". Encyclopædia Britannica (28 mei 2008).
  103. ↑ "Vitae and Bibliography for Terence Tao". UCLA Dept. of Math. (16 moarte 2010).
  104. ↑ "Wendelin WERNER". ETH Zurich (18 september 2013).
  105. ↑ "Nobel at HU". The Hebrew University of Jerusalem (5 juli 2011).
  106. 1 2 3 4 Opening ceremony. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2010. Volume I p. 23.
  107. ↑ "Ngô Bảo Châu › Heidelberg Laureate Forum".
  108. ↑ "Home Page of Stanislav Smirnov".
  109. ↑ "CV : Cedric Villani". Cedricvillani.org.
  110. 1 2 3 4 Opening ceremony. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2014. Volume I p. 23.
  111. ↑ "CV : Manjul Bhargava". 2.maths.ox.ac.uk.
  112. ↑ "The Work of Manjul Bhargava". Mathunion.org.
  113. ↑ "Faculty". The Princeton University, Department of Mathematics (8 mei 2012).
  114. ↑ "Interview with Research Fellow Maryam Mirzakhani".
  115. ↑ "Department of Mathematics". Stanford University (22 januoari 2009).
  116. 1 2 3 4 Opening ceremonies. Proceedings of the International Congress of Mathematicians 2018. Volume I pp. 13–16.
  117. ↑ "Faculty Appointee Akshay Venkatesh Awarded 2018 Fields Medal" (ogustus 2018).
  118. ↑ ICM 2022 was eigelik gepland om in Sint-Petersburg, Rusland te wordn g'houdn, moa is online verplatst achter d'n Russische invoal in Oekraïne in 2022. De prysuytreikienge van de Fieldsmedailles en d'n leziengn van de winnoars voundn platse in Helsinki, Finland, en wierden live gestreamd. "Decision of the Executive Committee of the IMU on the upcoming ICM 2022 and IMU General Assembly". "Virtual ICM 2022". International Mathematical Union.
  119. 1 2 "Hugo Duminil-Copin – Fields Medal 2022 – UNIGE" (28 juni 2022).
  120. 1 2 3 4 "Fields Medals 2022". International Mathematical Union.
  121. ↑ Lin, Thomas; Klarreich, Erica. "Ukrainian Mathematician Maryna Viazovska Wins Fields Medal". Quanta Magazine (5 juli 2022).
  122. ↑ Nawlakhe, Anil; Nawlakhe, Ujwala; Wilson, Robin (juli 2011). "Fields Medallists". The Mathematical Intelligencer. 33 (4): 70.
  123. ↑ Raikar, Sanat Pai. "Fields Medal". Encyclopædia Britannica (8 mei 2023).
  124. ↑ Jackson, Allyn. "As If Summoned from the Void: The Life of Alexandre Grothendieck". Notices of the American Mathematical Society, 51 (9): 1198 (oktober 2004).
  125. ↑ "This Mathematical Month – August". American Mathematical Society.
  126. ↑ Raikar, Sanat Pai. "Fields Medal". Encyclopædia Britannica (15 december 2023).
  127. ↑ "Margulis biography". School of Mathematics and Statistics, University of St Andrews, Scotland.
  128. ↑ "1982 ICM - Warsaw". Maths History.
  129. ↑ "The National Medal of Science 50th Anniversary". National Science Foundation.
  130. ↑ "Wiles, Andrew John". Encyclopædia Britannica.
  131. ↑ "Fields Medal Prize Winners (1998)". 2002 International Congress of Mathematicians.
  132. ↑ "Borcherds, Gowers, Kontsevich, and McMullen Receive Fields Medals". Notices of the AMS, 45 (10): 1359 (november 1998).
  133. ↑ "Russian maths genius Perelman urged to take $1m prize". BBC News (24 moarte 2010).
  134. ↑ Nasar, Sylvia; Gruber, David. "Manifold Destiny: A legendary problem and the battle over who solved it.". The New Yorker (21 ogustus 2006).
  135. 1 2 "A Complex Formula: Girls and Women in Science, Technology, Engineering and Mathematics in Asia". UNESCO, p. 23 (2015).
  136. ↑ Dehghan, Saeed Kamali. "Maryam Mirzakhani: Iranian newspapers break hijab taboo in tributes". The Guardian (16 juli 2017).
  137. ↑ "Fields Institute – The Fields Medal". Fields.utoronto.ca (9 ogustus 1932).
  138. ↑ "Fields Medal". International Mathematical Union (2022).
  139. ↑ Riehm, C. "The early history of the Fields Medal". Notices of the AMS (2002).
  140. ↑ "The Fields Medal". Fields Institute for Research in Mathematical Sciences (5 februoari 2015).
  141. ↑ Knobloch, Eberhard. "Generality and Infinitely Small Quantities in Leibniz's Mathematics...". In Infinitesimal Differences: Controversies between Leibniz and his Contemporaries. Walter de Gruyter (2008).
  142. ↑ "The Fields Medal". Fields Institute for Research in Mathematical Sciences (5 februoari 2015).
  143. ↑ "Друга жінка в історії: українка Марина В'язовська отримала престижну математичну нагороду". Українська правда _Життя (5 juli 2022).
  144. ↑ "Maths gives its 'Nobel Prize' to an Australian — here's why it matters". ABC News (1 ogustus 2018).

Verdere leezienge

[bewerk'n | brontekst bewerken]
  • McKinnon Riehm, Elaine; Hoffman, Frances (2011). Turbulent Times in Mathematics: The Life of J.C. Fields and the History of the Fields Medal. Providence, RI: American Mathematical Society.
  • Monastyrsky, Michael (1998). Modern Mathematics in the Light of the Fields Medal. Wellesley, MA: A. K. Peters.
  • Tropp, Henry S. (1976). "The Origins and History of the Fields Medal". Historia Mathematica, 3 (2), blz. 167–181.

Externe koppeliengn

[bewerk'n | brontekst bewerken]
Wikimedia Commons
Overgenomen van "https://vls.wikipedia.org/w/index.php?title=Fieldsmedaille&oldid=326721"