Glottisslag

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken

De glottisslag es e korte ounderbrekienge, eigentlik ne nasoaln stoot, by d'uutsproake van sommigste klankn. In 't West-Vlams oor je ne glottisslag achter de medeklienkers d, k, p, t vlak voe't ende van e word. Soms oor je deur diene glottisslag de medeklienker elegansn nie mei.

In 't Standoardvlams schryvn we de glottisslag mei en apostrof, loatn we de doffe e achterweuge en in 't geval dat' woord endigt ip en n, schryvn we ollêne moa de n (zounder spoatie).

Voe de dudelikeid wirden sommigste glottissloagn nie geschreevn, vb Knokke en Oarelbeke (Kno'e en Oarlebe'e).

En poar voorbeeldn uut Standoardvlams 1.1:

SV: oundn (honden), tydn (tijden), zendn (zenden)
SV: drukkn (drukken), klienkn (klinken), werkn (werken)
SV: krempn (krimpen), loopn (lopen), puppn (poppen)
SV: buutn (buiten), vichtn (vechten)

In sommigste kustdialectn en periferie (lik in 't Knoks, Lapscheurs, Oostkerks, Dams, Uutkerks, Blankenbergs, Wenduuns) es de 'sch' niet lik /sX/ uutgesprookn, moa es de stemloze alveaire fricatief (ch) of /X/ achter en /s/-klanke vervangn deur ne glottislag.

s'uppe (schop), s'oenn (schoenen), s'ône (mooi), s'itterend (schitterend)

Glottisslag ei j'ook in andere toaln lik in 't Cockney-Iengels, Nedersaksisch, Deens, Aroabisch en Indonesisch.