Gruuthuse-andschrift

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken
Dit artikel zou beter herschreevn zyn in 't Brugs.

't Gruuthuse-andschrift is 'n tekst van 't ende van de veertienste, 't begin van de viftienste êeuw, uut de bibliotheke van Lodewyk van Gruuthuse, Brugschn diplomoat en commersant ounder de Bourgondische ertoogn en liefebber van andschriftn.

't Gruuthuse-andschrift bestoat uut 7 gebeedn, 147 liedjes en 16 allegorische gedichtn, woarounder 't Egidiuslied, gekend van d'êeste zinne Egidius, waer bestu bleven. De mêeste van de tekstn zyn van d'and van de Brugse dichters Jan van Hulst en Jan Moritoen.

Sedert 1734 wos 't andschrift in andn van de Familie Caloen uut Koolkerke, die 't in 2007 verkocht et an de Keunenklikke bibliotheke va Den Haag.

De Keunenklikke bibliotheke et 't andschrift hêlegans digitoal gemakt, zôdoanig da 't vo olleman beschikboar is, lik da ze ôok gedoan een me de Beatryslegende.

Egidius waer bestu bleven[bewerkn | brontekst bewerken]

Egidius, waer bestu bleven ?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Dat was gheselscap goet ende fijn,
Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
Nu bestu in den troon verheven
Claerre dan der zonnen scijn,
Alle vruecht es di ghegheven.

Egidius, waer bestu bleven ?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors de doot, du liets mi tleven. 

Nu bidt vor mi: ic moet nog sneven
Ende in de weerelt liden pijn.
Verware mijn stede di beneven:
Ic moet noch zinghen een liedekijn.
Nochtan moet emmer ghestorven sijn. 

Egidius, waer bestu bleven ?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Externe koppelienge[bewerkn | brontekst bewerken]