Lotharius II

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken
Lotharius II
835- 869
Lothair II of Lotharingia.jpg
Keunienk van Lotharingen
Periode 855-869
Vôorganger Lotharius I
(keunienk van Middn-Francië)
Ipvolger verdêeld ounder:
Lodewyk den Duuts en
Karel de Kletsn
Voader Lotharius I
Moeder Ermengarde van Tours

Lotharius II (835 - 8 ogustus 869) was de twidde zeune van keizer Lotharius I en Ermengarde van Tours.

Lotharius I verdêelde zyn Middnryk in 855, nie lange vo zyn dôod, by 't Verdrag van Prüm.

't Ryk van Lotharius II in 't purper

Deurda Lotharius de twidde zeune was had ’n gin recht ip de keizerskrône, mo wel ip ’t mêest nôordelik stik van ’t Middnryk van zyn voader. Je wierd in 855 in Aken tout keunienk gekrôond. Zyn keunienkryk strekte van de Nôordzêe tout an ’t Juragebergte en wierd regnum Hlotharii (ryk van Lotharius) genoemd. Loater in de 10e êeuwe wierd ’t gebied Lotharingia genoemd. Da was ’t begun van de noame Lotharingen.

Zyn oudste broere Lodewyk II, krêeg Nôord-Italië met de keizerskrône en zyn joungere broere Karel krêeg Provence.

In 855 is Lotharius getrouwd mè Theutberga, dochter van groaf Boso.

De reste van zyn leevn ist 'n surtout bezig gewist mè te probeern van zyn vrouwe of te geroakn, wa da zyn regerienge zwoar belastte. Met heur had 'n gin jounges, mo by zyn maîtresse Waldrada van Auxerre, had 'n in 855 e zeune verwekt en loater nog drie dochters.

In 857 probeerde Lotharius zyn huwelyk ounwettig te loatn verkloarn, vo te kunn trouwn mè zyn maîtresse en azo 'n erfgenoam t'hen. Ip verschillige synodes wierd de schiddienge goegekeurd en loater were ofgekeurd. Mè de steun van de Lotharingsche bisschoppn is 't uutendelik gelukt, deur Theutberga te beschuldign van incest met heur broere.

In 862 is Lotharius getrouwd mè Waldrada en is ze gekrôond tout keuniginne. Mor ’n dêel van de clerus, ounder leidienge van aartsbisschop Hincmarus van Reims, kwam in verzet mè de steun van paus Nicolaas I. Hincmarus verdedigde zyn keunienk Karel de Kletsn, die d'r olle belang by haad da Lotharius zou stervn zounder erfgenoam. 't Huwelyk wierd oungeldig verkloard.

In 863 stierf zyn joungste broere Karel van Provence en zyn ryk wierd verdêeld ounder zyn twi broers.

Achter zyn dôod[bewerkn | brontekst bewerken]

Achter Lotharius zyn dôod in 869 wast er grôte verwarrienge omdat er gin wettign ipvolger was en Karel de Kletsn viel Lotharingen binn vo zyn erfdêel ip t'eisn.

Achter e joar kwamt er eindelyk 'n ende an de gevechtn en in 870 wierd 't verdrag van Meerssen getêeknd, woaby da ’t erfdêel van Lotharius zyn ounwettige zeune ook ip papier geschrapt wierd.

Lotharingen wierd verdêeld ounder de twi nounkels van Lotharius:

  • Lodewyk den Duuts krêeg Aken, twi derdn van Friesland, en 't gebied ten ôostn van de Moas, de boovnlope van de Moezel en de nôordelikke Jura.
  • Karel de Kletsn krêeg olles ten westn der van.

Zyn ounwettige jounges[bewerkn | brontekst bewerken]

  • Hugo II, hertog van den Elzas (855 - 895)
  • Gisela (865 - 908), trouwde mè Godfried de Noorman, hertog van Friesland
  • Bertha (863 - 925), trouwde mè Theobald van Arles, broere van Theutberga, en loater met Adalbert II van Toscane
  • Ermengard
't Verdrag van Prüm (855)
Verdêlienge van Provence (863)
't Verdrag van Meerssen (870)