Erdryke

Van Wikipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Erdryke
Aartrijke
[[ofbeeldienge:{{{foto}}}|300px]]
{{{byschrift}}}
Blason ville be Aartrijke.svg
Woapn
AartrijkeLocation.svg
Liggienge in de gemêente Zillegem
Geografie
Provinsje Flag of West Flanders.svg West-Vloandern
Gemêente Zillegem
Coördinoatn 51°07′NB 3°05′OL
Oogteliggienge {{{hoogte}}} m
Ippervlakte 21,52 km²
Inweuners
Bevolkiengsdichtheid
4.533 (2006)
/km²
Vintn
Vrown
{{{mannen}}}%
{{{vrouwen}}}%
Andre info
Postcode 8211
Zonenummer {{{netn}}}

Erdryke (Nederlands: Aartrijke) is e dorp in de Belgische provinsje West-Vloandern en e dêelgemêente van Zillegem. 't Weun doar e grôte 4000 menschn.

Sint-Andreaskerke an de markt

Geschienisse[bewerkn | brontekst bewerken]

Keunink Karel den Eenvoedigen, of ze voorgangers, an an de bisschop van Doornik-Noyon 't doming Erdryke gegeven. In 893 vroeg bisschop Heidilo van Doornik-Noyon an de keunink Karel den Eenvoedigen om die schenkinge te bekrachtigen omdat de Vlamse graaf, Boudewijn II, Erdryke gusurpeerd adde beist 't administratief vacuüm die der ountstaan was deur de Vikinginvallen van 879-884. In diene tekst wier het dorp "Artiriacum" genaamd. De graaf et noois nie meer were gegeven, en azo was bevoorbeeld in 944 Arnulf I de Grote, graaf van Vlaanderen, heer van Erdryke.

In 't Ancien Regime viel Erdryke voe twee derden ounder 't Brugsche Vrye, voor oungeveer één derde ounder 't Land van Wyndale, voor oungeveer 2% ounder 't Kanunnikse, en nog voor een te verwaarlozen antal gemeten ounder den Houtsen.

't Sint-Donaaskapittel had 't patronaatsrecht in an.

Erdryke zoe van 1583 toe begun de jaren 1590 helegans ountvolkt zyn gewist deur de godsdienst-trubbels. Ook d'omliggende dorpen zyn vele jaren helegans verlaten gewist. Vele families waren gevlucht no Brugge, Rysel, nor Olland, Iengeland etcetera. Der zyn der vele noois nie meer were gekom. In 'd eeste decennia van de jaren 1600 zyn der vele immigranten toe gekom van 't noorn van Vrankryk.

Economie[bewerkn | brontekst bewerken]

Erdryke et anno 2007 nog assan een landbouwkarakter, en een navenant antal serieuze boeren. 't Dorp is ook bekend voe zen gesticht, den Iengelbewaarder, voe zen grote basisschole VEKBA, en voe zen wasserië De Ster.

Lokaal leven[bewerkn | brontekst bewerken]

Alle jaren organiseert er een feestcomité de kerremesse in september, hoe langer hoe meer een groot parochiaal gebeurn.

Der wordt in Erdryke vele gezoeng. De zyn drie koren: 't OKRA-koor, 't Sint-Andreaskoor, en 't Jongerenkoor Artiriacum. Der is een levendige fanfare, Hoger Op.

Der zyn ook jeugdbewegieng in Erdryke, de Chiro en de KLJ. Der was overtyd voe de jounges een KSA, mo die vereniginge is gestopt. 't Parochiaal centrum naamt Jonkhove.

Der is vaneigens ook ne voetbalploeg.

Bezienswaardigheen[bewerkn | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Kykt noa Bouwkundig erfgoed in Erdryke
  • Sint-Andreaskerke, een neogotische kerke, gebouwd tussen 1900 en 1910. Rond 1990 is ze helegans, zowel langs bin als langs buten gerestaureerd.
  • De Drie Zwoaluuwn, lokaal de "Drie Zwowms" genaamd. Da's 't oedste boerderytje van 't dorp. 't Staat langs de bane van Erdryke nor Ichtegem, ip 't kruuspuntje met de Zeeweg. 't Wier al vermeld in de 16d'eeuwe.
  • Kastêel de Maere of 't Kastêel d'Aertrycke, gebouwd in de 19d'eeuwe deur baron de Maere d'Aertrycke. 't Staat halverwege tussen Erdryke en Toeroet. Parochiaal gaat 't mee met Erdryke, gemeentelyk gaat 't mee met stad Toeroet.
  • 't Kastêel van Caloens, een kastêel langs de bane van Erdryke no Zillegem.
  • Brouwery de Leeuw, een 19de eeuws groot gebouw, die vele decennia een brouwery is gewist. Achter vele jaren van verkrottinge wier 't gebouw deur de gemeente Zillegem angekocht en helegans gerestaureerd. 't Is nu 't archief voe die gemeente.
  • 't Landschap. Der kun in Erdryke schone wandelingen gemakt worn. 't Dorp ligt ip een heuvel.
Wikimedia Commons

Externe koppelienge[bewerkn | brontekst bewerken]

Bron[bewerkn | brontekst bewerken]

POLLET, J., Bijdragen tot de geschiedenis van Aartrijke. Twee delen, Uutgegeven deur de Heemkundige Kringe "Pastoor Ronse", Zillegem, 1982.