Arnulf II van Vloandern

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken
Arnulf II van Vloandern
960 of 961 – 988
Blason Comte-de-Flandre.svg
Groaf van Vloandern
Periode 965 - 988
Vôorganger Arnulf I van Vloandern
Ipvolger Boudewyn IV van Vloandern
Voader Boudewyn III van Vloandern
Moeder Mathilde van Saksn

Arnulf II van Vloandern (960 of 961 – 30 moarte 988), was groaf van Vloandern van 965 tout an zyn dôod. Je was de zeune van Boudewyn III van Vloandern en Mathilde van Saksn. Zyn voader stierf ounverwacht in 962 os Arnulf nog styf klêne was.

Zyn grotvoader Arnulf I, die nog leefde tout in 965, was mêester over enorme groundeigndommn. Zyn groafelik gebied bestound in ’t nôordn uut hêel de streke tusschn de Schelde en de Nôordzêe en liep no ’t zuudn tout over de Somme.

Achter den dôod van zyn zeune Boudewyn III begostn der veel edeln hunder gerêed t’houdn vo te profiteern van ’t feit dat Arnulf II, den ênigstn ipvolger, nog zo jounk was. Doarom kwamt den oudn Arnulf in 962 tout ’n akkôord mè zyn lêenhêre keunienk Lotharius van West-Francië. ’t Akkôord hield in da de keunienk, achter Arnulf zyn dôod, voogd zou zyn over de klêenn Arnulf en hem an zyn mêerderjoarigheid in 976 zoudt erkenn ols groaf van Vloandern. En doavôorn krêeg Lotharius Amiens, Ponthieu, Artesië en Ostrevant were.

Den oudn Arnulf was nog mo dôod, of zyn broere Adalolf zyn ounwettige zeune Boudewyn (Baldzo), die angesteld was vor over de klêenn Arnulf te woakn, miek hem ounrechtmoatig mêester van de Kortrykgouwe en je miekt er e groafschap van. En Dirk, de groaf van West-Friesland en schonzeune van den oudn Arnulf, benoemde zyn eign tout groaf van Gent en ’t Woasland.

Lotharius die da te weetn kwam, trok met e leger no Vloandern. D’edeln probeerdn van hem teegn t’houdn, mo dat is nie gelukt. Baldzo speelde zyn beschermiengsrecht over de klêenn Arnulf kwyt en d’edeln mostn hunder ounderwerpn an de keunienk. Lotharius stelde Mathilde, de moeder van de klêenn Arnulf, an ols voogd in de plekke van Baldzo en je liet ook zyn eign moeder keuniginne Gerberga achter in Vloandern, tegoare mè zyn broertje Karel ols speelkameroad.

Vrouwe en jounges[bewerkn | brontekst bewerken]

Arnulf II trouwde mè Rozala-Suzanna van Ivrea, dochter van keunienk Berengarius II van Italië en van Willa van Toscane. Hunder jounges woarn:

Oorloge vo Lotharingn[bewerkn | brontekst bewerken]

Sedert da Lotharingn deur Hendrik I de Veugeloare definitief by ’t Duuts Ryk was gevoegd, grensde ’t Duuts Hillig Rôoms Ryk an Frankryk en heur vazalstoat Vloandern.

In 973 probeerdn d’hertoogn van Lotharingn te profiteern van keizer Otto I zyn dôod, vo de macht van zyn ipvolger Otto II of te pakkn. Ze zochtn doavôorn de steun van Lotharius van West-Francië, die olsan goed gestoan haad by de Duutsche keuniengn, mo nu Otto II zyn vyand kwam, sedert dat ’n sympathie toogde vo d’ipstandige hertoogn.

Lotharius zat er mee in dan de Vloamiengn de kant van de keizer zoun kiezn, vo van de Fransche voogdye of te zyn, en doarom was Lotharius akkoord vor ofstand te doen van zyn gezag over Vloandern. Ip die maniere kwam Arnulf II zelfstandig en blêeft ’n toch an de kant van Frankryk stoan. Azo kost Lotharius hem helegans concentreern ip zyn oorloge teegn Otto II, die in 978 begost was.

In 980 is Lotharius versleegn en je most zyn droom vo zyn keunienkryk mè Lotharingn te vergrôotn ipgeevn.

Keizer Otto II richtte drie nieuwe markn ip, vo zyn grenzn te versterkn teegn Frankryk en Vloandern. ’t Woarn drie sterk bewoapnde en specioal versterkte grensmarkgroafschappn. Ze loagn an de rechterkant van de Schelde. ’t Mêest nôordelik markgroafschap kwam round de burcht van Antwerpn, ’t mêest zudelik round de burcht van Valenciennes, en der tusschn had ‘n ’t gebied tusschn Schelde, Dender en Hene verênigd round de burcht van Ename.

De markgroaf van Antwerpn en Ename was Godfried van Verdun, die in 963 getrouwd was met Arnulf zyn moeder Mathilde, en dus zyn stiefvoader gekommn was. Da was e slimmn zet van Otto II, die wist dat Arnulf doadeure an zyn kant zou stoan, in 't geval da Lotharius hem were zou willn bemoein mè Lotharingn.

Arnulf was daarom in e gemakkelikke positië gekommn: De Fransche keunienk ha zovele of gin macht mir over hem en de Duutsche keizer was zyn moat. J’ha van die situoatië kunn profiteern vo de gebiedn, die zyn grotvoader in 962 an Lotharius ofgestoan had, were te winn en ook ’t gebied van Dirk van West-Friesland, mo j’ha nie d’ambitië van zyn grotvoader en je was content mè wa dat er overblêef van ’t groafschap.

Arnulf II was nog gin dertig joar oud ost ’n stierf en j’is e zwakke overgangsfigeure gewist. J’is begroavn in de de Sint-Pietersabdye van Gent. Zyn weeuwe trouwde mè keunienk Robert II van Frankryk, mo ze zyn loater geschid.