Hendrik I van Iengeland

Van Wikipedia
Ga naar: Begunplekkn, zoeken
Hendrik I
1068-1135
Henry1.jpg
Royal Arms of England.svg
Keunienk van Iengeland
Periode 1100-1135
Vôorganger Willem II
Ipvolger Stefan van Blois
Blason duche fr Normandie.svg
Hertog van Normandië
Periode 1106-1135
Vôorganger Robert Curthose
Ipvolger Stefan van Blois
Voader Willem de Veroveroare
Moeder Mathilda van Vloandern

Hendrik I (Iengels: Henry I), bynoame Beauclerc, (Selby, Yorkshire, ca. 1068 - Lyons-la-Forêt Normandië, 1 december 1135), was de joungste zeune van Willem de Veroveroare en Mathilda van Vloandern. Je zou vernoemd zyn achter de Frãnsche keunienk Henri I, die e broere was van Adela van Mêesn, de moeder van Mathilda van Vloandern.

Hendrik was keunienk van Iengeland van 1100 toet 1135. Je krêeg zyn bynoame omdat ie Latyn en vrye kunstn gestudeerd haad.

Vrouwn en jounges[bewerkn | brontekst bewerken]

Me zyn êeste vrouwe Edith (Mathilde) van Schotland had ie:

  1. Mathilde van Iengeland
  2. William Adelin

J’haad ook nog veel ounwettige jounges me verschillige maîtresses.

Zyn ênigste wettige zeune en ipvolger, William Adelin, verdrounk in ’t Wit Schip in 1120 ip ’t Kanoal tusschn Normandië en Iengeland by Barfleur. Vo nog e zeune te kunn hen is Hendrik getrouwd me zyn twidde vrouwe Adelaïde van Leuven. Mo met heur had ie gin jounges.

Zyn dochter Mathilde was getrouwd me de Rôoms-Duutsche keizer Hendrik V. Met hem ha ze gin jounges, mo wel met heur twidde vint, Godfried Plantagenet.

’t Wit Schip (25 november 1120)

Dôod en ipvolgienge[bewerkn | brontekst bewerken]

Achter zyn dôod wierd Hendrik ipgevolgd deur Stefan van Blois, e zeune van zyn zuster Adela. Mo zyn dochter Mathilde betwistte die krônienge, en da zorgde vor e periode van burgeroorloge in Iengeland, bekend als d’anarchie.

Uutendelyk kost Hendrik II, zeune van Mathilde en Godfried Plantagenet, Stefan van Blois ipvolgn. Je was den êeste keunienk van Iengeland van 't Huus Anjou, ook de Angevins genoemd.

De dynastie krêeg loater de noame Huus Plantagenet, achter de bynoame van zyn voader.

Wikimedia Commons