Wikipedia:SV V1.2 (oud voorstel)

Van Wikipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dit artikel beschrijft een oud voorstel dat nooit werd gestemd.

Inleiding[brontekst bewerken]

Standaardvlaams 1.2[brontekst bewerken]

Het West-Vlaams is geen eenheidstaal maar wel een dialectgeschakeerd taalcontinuüm. De bedoeling van het Standaardvlaams, kortweg SV, is een compromis te zijn over de spelling van het West-Vlaams om zodoende de uniforme schrijftaal te worden voor West-Vlaams schrijvende auteurs. Die uniforme schrijftaal is nodig. Ze is nodig enerzijds opdat onze West-Vlaamse teksten voldoende ernstig zouden worden genomen en anderzijds om een referentie te worden voor alle West-Vlamingen die zich schriftelijk in hun eigen taal wensen uit te drukken.

Dit voorstel behandelt uitsluitend de spelling van het West-Vlaams en doet geen uitspraken die betrekking hebben op de verschillen qua woordenschat en qua vorm zoals vervoegingen, meervoudsvorming en verkleinwoorden. Een proeve van grammatica vind je alvast bij Vormleer. Er bestaan ook twee woordenlijsten (allebei nog in opbouw) :

Het SV is geen resultaat van een academische studie. Het werd ontwikkeld op basis van de vele voorstellen van de auteurs van deze West-Vlaamse Wikipedia die allen een opmerkelijk scherp ontwikkeld taalgevoel hebben. Hierdoor zouden de regels voor elke West-Vlaming gemakkelijk herkenbaar en toepasbaar moeten zijn.

De afspraken zijn ondergebracht in drie regelgroepen:

  1. afspraken die de verhouding met het AN regelen
  2. afspraken over de spelling van streekonafhankelijke West-Vlaamse klanken
  3. afspraken over de spelling van streekafhankelijke West-Vlaams klanken

Streekafhankelijk West-Vlaams: NW WV en ZO WV[brontekst bewerken]

Het SV wil van het West-Vlaams geen eenheidsworst maken. Het erkent dat er een aantal wezenlijke streekgebonden uitspraakverschillen bestaan. De spelling voor Regelgroep 3 - Streekafhankelijk West-Vlaams werd daarom uitgebreid met volgende regionale varianten:

  • NW WV = noordwestelijk West-Vlaams: de streken rond Brugge, Diksmuide, Oostende, Poperinge, Veurne
  • ZO WV = zuidoostelijk West-Vlaams: de streken rond Kortrijk, Roeselare, Tielt

We realiseren ons dat tussen deze regio's brede overgangsgebieden bestaan. Deze indeling is daarom indicatief en niet-exhaustief; steden als Ieper, Torhout en Waregem werden bewust niet vermeld. Ze moet gezien worden in het kader van de hier behandelde uitspraakverschillen.

Afspraken[brontekst bewerken]

Alle auteurs op deze Wikipedia worden verzocht volgende afspraken te respecteren.

  1. Auteurs volgen de hier beschreven spelling.
  2. Wat de spelling voor Regelgroep 3 - Streekafhankelijk West-Vlaams betreft, kiezen auteurs zelf of ze de SV-spelling volgen, dan wel of ze voor een van de regionale varianten NW WV of ZO WV opteren.
  3. Systeemteksten (menu's e.d.) moeten wel altijd in het SV worden opgesteld.
  4. Er moet gestreefd worden naar een consistente spelling binnen elk artikel: ofwel SV, ofwel NW WV of ZO WV.
  5. Wanneer de hier beschreven SV-regels worden gevolgd, is er geen streektaal-template nodig.
  6. We moedigen iedereen aan om in zijn of haar eigen streektaal (dialect) te schrijven. Vergeet dan niet helemaal bovenaan jouw artikel de strreektaal template op te nemen met een verwijzing naar de gebruikte streektaal, zie Brugge en Kortrik als voorbeeld. Tracht ook in dit geval de SV-regels te volgen voor zover ze niet confligeren met de typische uitspraak van jouw streektaal.
  7. De spellingsnormen voor de regionale varianten NW WV en ZO WV kunnen los van elkaar evolueren.

Evolutie van de regels[brontekst bewerken]

Dit Standaardvlaams is nog jong en wil verder groeien. Alle opmerkingen en voorstellen tot aanpassing zijn welkom op de discuusjepagina.

Afkortingen[brontekst bewerken]

WV	     West-Vlaams: de verzameling van de gesproken dialecten in het West-Vlaamse taalgebied
NW WV	het gesproken West-Vlaams in de noordwestelijke streken rond Brugge, Diksmuide, Oostende, Poperinge, Veurne
ZO WV	het gesproken West-Vlaams in de zuidoostelijke streken rond Kortrijk, Roeselare, Tielt
SV	Standaardvlaams: de hier beschreven schrijftaal voor alle West-Vlamingen
AN	Algemeen Nederlands: de officiële spreek- en schrijftaal voor alle Nederlandstaligen

Historiek[brontekst bewerken]

Regelgroep 1 - Verhoudingen met AN[brontekst bewerken]

Toepassing AN-regels[brontekst bewerken]

Dit SV-voorstel is geen volledige grammatica van a tot z. Enkel de afwijkingen en probleemgevallen t.o.v. het AN passeren de revue. Het AN is van toepassing op alles wat niet in het SV wordt beschreven zoals

  • vervoeging van werkwoorden en de d/t-regel
  • open & gesloten lettergrepen
  • uitspraak van de meeste medeklinkers
  • hoofdlettergebruik
  • schrijfwijze van afkortingen en vreemde woorden

Over deze onderwerpen zul je in het SV niets terugvinden. Bijgevolg volgen we dan het AN.

Motivatie: wij zijn allemaal Nederlandstaligen, en elke Nederlandstalige die hier langskomt zal onze teksten in de eerste plaats volgens de AN-regels trachten te lezen. Volg dus zoveel mogelijk de spellingsregels van het AN. Doe dit ook bij leenwoorden[1]. Schrijf dus computer, New York, Windows 98, website, shampoo, yoghurt en niet een of andere fonetisch gespelde variant. Elke lezer zal die vreemde woorden meteen herkennen en correct uitspreken.

Algemene Spellingsregel[brontekst bewerken]

Veel West-Vlaamse woorden zijn etymologisch[2] verwant met hun AN-tegenhangers maar bevatten een of meerdere klanken die afwijken van hun Nederlandse variant. De algemene regel is dat we in het SV de West-Vlaamse uitspraak volgen.

SV: meur (muur), veugel (vogel), peird (paard)
SV: joenk (jong), puppe (pop), rienk (ring)

Dit is de algemene regel. De meer specifieke regels die nu volgen, krijgen voorrang.

Eigennamen[brontekst bewerken]

Worden wel op z'n West-Vlaams geschreven: geografische namen, geschiedkundige periodes en gebeurtenissen.

SV: Olland, Iengeland, Aspengouw, de Roonberg (de Rodenberg)
SV: de Verlichtienge, de Fransche Revolusje

Worden niet verwestvlaamst: persoonsnamen, merknamen.

SV: Julius Caesar, Karel de Stoute, Vauban, Johan Vande Lanotte
SV: Honda, Hommelbier

Artikelnamen in Wikipedia[brontekst bewerken]

Als de titel van een artikel in Wikipedia een eigennaam is, volgt men de officiële normale spelling.


Regelgroep 2 - Streekonafhankelijk West-Vlaams[brontekst bewerken]

Finale -en[brontekst bewerken]

De doffe e voor de eind-n wordt in het West-Vlaams nooit uitgesproken.
In het SV schrijven we die dus niet.

SV: noamn (namen), spern (sparren), ziengn (zingen)

Let op:

  • Door het wegvallen van de doffe e wordt de vorige lettergreep gesloten[3] en wordt een eventueel lange klinker er dubbel geschreven.
  • Door het wegvallen van de doffe e bevat de laatste lettergreep geen klinkers meer. Het woord schrijven we bijgevolg als /grondvorm/ + n.
    Als de grondvorm[4] al eindigt op -n dan valt n helemaal weg.
  • Een stemloze medeklinker voor de eind-n wordt stemhebbend.
SV: bluuvn (blijven), geneezn (genezen), zegn (zeggen), bin (binnen)

Glottisslag[brontekst bewerken]

Wanneer aan de eind-n een explosieve medeklinker (d, k, p, t) voorafgaat, wordt die medeklinker in het West-Vlaams geheel of gedeeltelijk door een nasale stoot vervangen, de fameuze glottisslag. Na die medeklinker schrijven we een apostrof.

SV: land'n (landen), tid'n (tijden), zend'n (zenden)
SV: druk'n (drukken), klienk'n (klinken), werk'n (werken)
SV: kremp'n (krimpen), loop'n (lopen), pup'n (poppen)
SV: buut'n (buiten), vicht'n (vechten)

AN-aa[brontekst bewerken]

Schrijf oa waar het AN een lange aa heeft.

Uitspraak:

  • als oa geen tweeklank is dan komt de uitspraak overeen met de o in kop maar dan lang uitgesproken
  • als oa een diftong[5] is dan wordt die kort uitgesproken (mwot ↔ moat, vwodder ↔ voader).
SV: nen broavn oane (een brave haan), e roare toale (een rare taal)

AN-ei[brontekst bewerken]

De AN-ei in woorden als klein, geit spellen we als e (indien open[6]) of ee (indien gesloten[3]).

SV: e klêne gête (een kleine geit), ne groot'n êek (een grote eik)

Zie ook diftongering van ee.

AN-g, AN-ch[brontekst bewerken]

In het West-Vlaams worden AN-g en AN-ch consequent als h uitgesproken.
Het SV behoudt evenwel de AN-spelling.

SV: goane (gaan), lachn (lachen), gevocht'n (gevochten)
SV: Brugge, Gilwe (Geluwe), vichtig (vijftig), kluchtig

Initiële AN-h[brontekst bewerken]

In het West-Vlaams wordt de initiële h nooit uitgesproken.
Het SV volgt deze West-Vlaamse uitspraak.

SV: oane (haan), elegansn (helegans)
SV: 't Euvelland (Heuvelland), Ooglee (Hooglede), 't Oge ('t Hoge, wijk in Kortrijk)

Finale AN-ij[brontekst bewerken]

Woorden met een finale AN-ij krijgen in het SV altijd een ie.

SV: brouwerie (brouwerij), tovenoarie (tovenarij)
SV: Zie en es nie bie mie. (Zij is niet bij mij.)

Zie ook de streekafhankelijke AN-ij (NW WV) en AN-ij (ZO WV).

Finale AN-ing[brontekst bewerken]

De AN-ing uitgang wordt in het SV altijd -ieng of -ienk.

SV: koppelienge (koppeling), verbeterienge (verbetering)
SV: keunienk (koning), rienk (ring)

SV-ei[brontekst bewerken]

Schrijf ei waar je een lange Franse è hoort, zoals in het WV voor paard, graag, hebben. Die ei is in deze context geen tweeklank.
Uitspraak: zoals de Franse è.

SV: Ik ei da peird geirne.	     (Ik heb dat paard graag.)
SV: Stop ne kêe mei bleit'n.	(Hou nu es op met wenen.)

In een aantal woorden stelt de ei wel degelijk een tweeklank voor.

SV: eiers (eieren), eigenlik (eigenlijk), gezeid (gezegd)


Regelgroep 3 - Streekafhankelijk West-Vlaams[brontekst bewerken]

SV[brontekst bewerken]

AN-ij (SV)[brontekst bewerken]

Schrijf i voor de vocaal[7] die je hoort in woorden als Kortrijk, mijn.
Uitspraak: zie AN-ij (NW WV) en AN-ij (ZO WV).


ZO WV: Min lief es e schrifster uut Kortrik.    (Mijn lief is een schrijfster uit Kortrijk.)   
ZO WV: 'k Wete mei min lif ginne weg.		(Ik weet met mijn lijf geen weg.)   
ZO WV: Dat es van olle tid'n.			(Dat is van alle tijden.)   
   

Zie ook de streekonafhankelijke AN-ij.

AN-o (SV)[brontekst bewerken]

We schrijven o voor de klank die je hoort in woorden als grond, mond.
Uitspraak: zie AN-o (NW WV) en AN-o (ZO WV).

ZO WV: ond (hond), onkruud (onkruid), onder (onder), rond (rond), ontdekt (ontdekt)
ZO WV: Die jonge blonde eurn ond ligt up de grond.

AN-ou (SV)[brontekst bewerken]

We schrijven ou voor de klank die je hoort in woorden als hout, zout.
Uitspraak: zie AN-ou (NW WV) en AN-ou (ZO WV).

ZO WV: oud (oud), out (hout), goud (goud), zout (zout), inoud (inhoud)
ZO WV: oud'n (houden), stout (stout), koud (koud)

AN-ui (SV)[brontekst bewerken]

Schrijf u (indien open[6]) of uu (indien gesloten[3]) voor de klinker die je hoort in woorden als buiten, muis.
Uitspraak: zie AN-ui (NW WV) en AN-ui (ZO WV).

NW WV: Min wuuf bluuft in eur uzeke, ze goat de computer gebruuk'n.
AN: Mijn vrouw blijft in haar huisje, ze gaat de computer gebruiken.
NW WV: Buut'n lôop'n d'r vuuf brune muuzn.
AN: Buiten lopen er vijf bruine muizen.

AN-sch (SV)[brontekst bewerken]

Schrijf sch voor de AN-sch-combinatie ongeacht haar plaats binnen het woord.
Uitspraak: zie AN-sch (NW WV) en AN-sch (ZO WV).

SV: verschil, geschiedenisse				verschil, geschiedenis
SV: Die schone gast'n droagn lelike schoen.		   Die knappe gasten dragen lelijke schoenen.

Bij bepaalde afleidingen (meervoudsvorm en bijvoeglijk naamwoord) krijgen sommige West-Vlaamse woorden het sch-achtervoegsel dat we tot 1954 ook in het Nederlands aantroffen. Ook hier schrijven we die klank als sch.

SV: minschn, visschn, musschn				mensen, vissen, mussen
SV: ne joarlikschn stoet				   een jaarlijkse stoet
SV: Vlamsche, Spoansche, Iengelsche, Fransche, Duutsche

In hun grondvorm (zelfstandig naamwoord enkelvoud) valt dit achtervoegsel achterwege bij mannelijke en onzijdige woorden. Bij vrouwelijke woorden blijft de sch wel behouden.

SV (m) : mins, vis					     mens, vis
SV (v) : e mussche, e Vlamsche [vrouwe], e Spoansche	een mus, een Vlaamse [vrouw], een Spaanse [vrouw]
SV (o) : et Vlams, Spoans, Iengels, Frans, Duuts    	het Vlaams, Spaans, Engels, Frans, Duits

NW WV (noordwestelijk West-Vlaams)[brontekst bewerken]

AN-ij (NW WV)[brontekst bewerken]

Schrijf ie voor de vocaal[7] die je hoort in woorden als Kortrijk, mijn.
Uitspraak: zoals AN-ie.

NW WV: zien, schrievn, wiek, spietieg, zwien    (zijn, schrijven, wijk, spijtig, zwijn)
NW WV: Mien lief es e schriefster uut Kortriek.	(Mijn lief is een schrijfster uit Kortrijk.)   
NW WV: Dat es van olle tied'n.			(Dat is van alle tijden.)   
   

Zie ook de streekonafhankelijke AN-ij.

AN-o (NW WV)[brontekst bewerken]

We schrijven oe voor de klank die je hoort in woorden als grond, mond.
Uitspraak: zoals AN-oe.

NW WV: oend (hond), oenkruud (onkruid), oender (onder), roend (rond), oentdekt (ontdekt)
NW WV: Die joenge bloende eurn oend ligt up de groend.

AN-ou (NW WV)[brontekst bewerken]

We schrijven oe voor de klank die je hoort in woorden als hout, zout.
Uitspraak: zoals AN-oe.

NW WV: oed (oud), oet (hout), goed (goud), zoet (zout), inoed (inhoud)
NW WV: oed'n (houden), stoet (stout), koed (koud)

AN-ui (NW WV)[brontekst bewerken]

Schrijf u (indien open[6]) of uu (indien gesloten[3]) voor de klinker die je hoort in woorden als buiten, muis.
Uitspraak: zoals AN-uu.

NW WV: Mien wuuf bluuft in eur uzeke, ze goat de computer gebruuk'n.
AN: Mijn vrouw blijft in haar huisje, ze gaat de computer gebruiken.
NW WV: Buut'n lôop'n d'r vuuf brune muuzn.
AN: Buiten lopen er vijf bruine muizen.

AN-sch (NW WV)[brontekst bewerken]

Schrijf sch voor de AN-sch-combinatie ongeacht haar plaats binnen het woord.
Uitspraak: ongeveer zoals sjch.

SV: verschil, geschiedenisse				verschil, geschiedenis
SV: Die schone gast'n droagn lelike schoen.		   Die knappe gasten dragen lelijke schoenen.

Bij bepaalde afleidingen (meervoudsvorm en bijvoeglijk naamwoord) krijgen sommige noordwestelijk West-Vlaamse woorden het sch-achtervoegsel dat we tot 1954 ook in het Nederlands aantroffen. Ook hier schrijven we die klank als sch.

SV: minschn, visschn, musschn				mensen, vissen, mussen
SV: ne joarlikschn stoet				   een jaarlijkse stoet
SV: Vlamsche, Spoansche, Iengelsche, Fransche, Duutsche

In hun grondvorm (zelfstandig naamwoord enkelvoud) valt dit achtervoegsel achterwege bij mannelijke en onzijdige woorden. Bij vrouwelijke woorden blijft de sch wel behouden.

SV (m) : mins, vis					     mens, vis
SV (v) : e mussche, e Vlamsche [vrouwe], e Spoansche	een mus, een Vlaamse [vrouw], een Spaanse [vrouw]
SV (o) : et Vlams, Spoans, Iengels, Frans, Duuts    	het Vlaams, Spaans, Engels, Frans, Duits


ZO WV (zuidoostelijk West-Vlaams)[brontekst bewerken]

AN-ij (ZO WV)[brontekst bewerken]

Schrijf i voor de vocaal[7] die je hoort in woorden als Kortrijk, mijn.
Uitspraak: ergens tussen AN-i en AN-ee.

ZO WV: zin, schrivn, wik, spitig, zwin 	     (zijn, schrijven, wijk, spijtig, zwijn)
ZO WV: Min lief es e schrifster eut Kortrik.	(Mijn lief is een schrijfster uit Kortrijk.)   
ZO WV: 'k Wete mei min lif ginne weg.		(Ik weet met mijn lijf geen weg.)   
ZO WV: Dat es van olle tid'n.			(Dat is van alle tijden.)   
   

Zie ook de streekonafhankelijke AN-ij.

AN-o (ZO WV)[brontekst bewerken]

We schrijven o voor de klank die je hoort in woorden als grond, mond.
Uitspraak: ergens tussen AN-o en AN-oo.

ZO WV: ond (hond), onkreud (onkruid), onder (onder), rond (rond), ontdekt (ontdekt)
ZO WV: Die jonge blonde eurn ond ligt up de grond.

AN-ou (ZO WV)[brontekst bewerken]

We schrijven ou voor de klank die je hoort in woorden als hout, zout.
Uitspraak: ongeveer zoals AN-oo.

ZO WV: oud (oud), out (hout), goud (goud), zout (zout), inoud (inhoud)
ZO WV: oud'n (houden), stout (stout), koud (koud)

AN-ui (ZO WV)[brontekst bewerken]

Schrijf eu voor de klinker die je hoort in woorden als buiten, muis.
Deze schrijfwijze komt overeen met de uitspraak.

ZO WV: Min weuf bleuft in eur euzeke, ze goat de computer gebreuk'n.
AN: Mijn vrouw blijft in haar huisje, ze gaat de computer gebruiken.
ZO WV: Beut'n lôop'n d'r veuf breune meuzn.
AN: Buiten lopen er vijf bruine muizen.

AN-sch (ZO WV)[brontekst bewerken]

Schrijf sk voor de AN-sch-combinatie ongeacht haar plaats binnen het woord.
Deze schrijfwijze komt overeen met de uitspraak.

ZO WV: verskil, geskiedenisse					verschil, geschiedenis
ZO WV: Die skone gast'n droagn lelike skoen.			   Die knappe gasten dragen lelijke schoenen.

Bij bepaalde afleidingen (meervoudsvorm en bijvoeglijk naamwoord) krijgen sommige zuidoostelijk West-Vlaamse woorden het sk-achtervoegsel dat we tot 1954 ook in het Nederlands aantroffen (als sch). Ook hier schrijven we die klank als sk.

SV: minsk'n (ook: minsn), vissk'n (ook: vissn), mussk'n (ook: mussn)	mensen, vissen, mussen
SV: Vlamske, Spoanske, Iengelske, Franske, Deutske

In hun grondvorm (zelfstandig naamwoord enkelvoud) valt dit achtervoegsel achterwege bij mannelijke en onzijdige woorden. Bij vrouwelijke woorden blijft de sk wel behouden.

SV (m) : mins, vis						     mens, vis
SV (v) : e musske, e Vlamske [vrouwe], e Spoanske			een mus, een Vlaamse [vrouw], een Spaanse [vrouw]
SV (o) : et Vlams, Spoans, Iengels, Frans, Deuts    		het Vlaams, Spaans, Engels, Frans, Duits

Finale -tie[brontekst bewerken]

We schrijven -tie (en volgen het AN) in woorden zoals informatie, politie.
Uitspraak: sie, se, sje...

SV: informoatie, politie		(informatie, politie)

Diftongering ee[brontekst bewerken]

Schrijf ê (indien open[6]) of êe (indien gesloten[3]) wanneer de lange ee een diftong[5] is.
Uitspraak: jee.

SV: gerêed (gereed), wêe (weide), zêver (zever), mêer (meer), êlegansn (helemaal) 
SV: Den êest'n kêe est vrêe de moeite.

Wie geen tweeklank hoort, schrijft die niet.

SV: gereed (gereed), wee (weide), zever (zever), meer (meer), elegansn (helemaal) 
SV: Den eest'n kee est vree de moeite.

De diftongering heeft tot gevolg dat de ee-klank kort wordt uitgesproken: kleen ↔ kljin, meer ↔ mjir .

Diftongering oo[brontekst bewerken]

Schrijf ô (indien open[6]) of ôo (indien gesloten[3]) wanneer je in de West-Vlaamse oo een tweeklank hoort.
Uitspraak: woo.

SV: kôlemarsjang, ôok, grôot, vôo (kolenhandelaar, ook, groot, voor)
SV: De môordenoare es uutendelik ter dôod verôordêeld.

Wie die niet hoort, schrijft die niet.

SV: kolemarsjang, ook, groot, voo
SV: De moordenoare es uutendelik ter dood veroordeeld.

De diftongering heeft tot gevolg dat de oo-klank kort wordt uitgesproken: vorig ↔ vworrig, ook ↔ wok.


Diftongering oa[brontekst bewerken]

Schrijf ôa wanneer je in de West-Vlaamse oa een tweeklank hoort.
Uitspraak: wa.

SV: môat'n (maten, vrienden)

Wie die niet hoort, schrijft die niet.

SV: moat'n

De diftongering heeft tot gevolg dat de oa-klank kort wordt uitgesproken: moat'n ↔ mwott'n.

Afkappingen[brontekst bewerken]

Afgekapte woorden mogen zowel los geschreven worden maar mogen ook aan het vorige of volgende woord worden gekleefd. Als je ze zelfstandig schrijft, plaats dan een apostrof op de plaats waar de verdwenen karakters stonden.

SV: Es 'n in 'n of?		      SV: Esn in nof?		     AN: Is hij in de tuin?
SV: 'k En peinze 't nie.		 SV: Ken peinzet nie. 		AN: Ik denk van niet.
SV: 's Noens wos 'n ier pertank.	 SV: Snoens wosn ier pertank.	AN: Hij was nochtans deze middag hier.
SV: Ja 'k en doe, 'k goa na 't Oge.      SV: Jakkendoe, kgoa na Toge.	AN: Toch wel, ik na naar het Hoge.

Tekstfragmenten in SV (ZO WV)[brontekst bewerken]

In de taalkunde worden vaak bijbelfragmenten gekozen om talen te illustreren of onderling te vergelijken. Dit zijn teksten met een gangbare woordenschat die iedereen wel vlug herkent.

Tekst 1 (Lc 15, 11-20)[brontekst bewerken]

[11] En je [Jezus] begoste te verteln: D'r wos entwiene die twee zeuns adde. [12] De joengst'n van die twee zei tot zin voader: "Voader, gif mie min deel da mie toekomt." En je verdeelde ol dat'n ad tusschn zin zeuns. [13] Nie lange doarachter zette den joengst'n zeune an mei ol zin bezittiengn en je gienk na e ver land, wo dat'n 't ol verbuuschde in e wild leevn. [14] Oet'n 't ol verdoan ad, woster ne groot'n oengersnood in da land en je begoste tekort te komn. [15] Je zochte werk bie d'inweuners van da land, en ze zond'n em tland up om voo de zwins te goan zorgn. [16] J'a geirne de scheln wiln upeet'n die de zwins kreegn, moa niemand gof em entwodde. [17] Toen begost'n em 't overpeinzn en je zei: "'t Werkvolk van min voader eit eet'n over, en ik vergoa ier van den oenger. [18] Kgoa were keern na min voader en kgoa teegn em zegn: Voader, kei misdoan teegn den emel en teegn joe; [19] 'k benne 't nie weird da je gie mie nog joenen zeune noemt, doe mei mie tselste lik mei joe werkvolk. [20] Toen keerd'nem zere were na zin voader. Zin voader zag em ol van verre ofkomn. Je kreeg compasje en je liep d'r na toe, je vloog rond zin nekke en gof em ne pieper.

(Origineel fragment overgenomen uit http://www.denieuwebijbelvertaling.be.)


Tekst 2 (Joh 20, 11-18)[brontekst bewerken]

[11] Maria stond bie 't graf te krischn. Ze krees en ze boog eur voorover na da graf, [12] en ze zog doa twee iengeln in witte kleers zit'n, neerst'n bie 't oofd en nandern bie de voet'n, up de plekke woa dat tlik van Jezus a geleegn. [13] 'Vowuk kris je gie?' vroegn z'an eur. Zie zei: 'Z'ein min Ere weggenoomn en 'k wete nie na woa dan z'em gebrocht ein. [14] Achter da ze da gezeid ad, keerde z'eur omme en ze zog Jezus stoan, moa zie wiste nie dat em wos die doa stond. [15] 'Vowuk kris je gie?' vroeg Jezus an eur. 'Wie zoek je gie?' Maria peinsde dat novenier wos en ze zei: 'Oe je gie em eit weggenoomn, zeg mie toen woa da j'em geleid eit, toen kunne 'k em goan oaln.' [16] Jezus zei teegn eur: 'Maria!' Ze keerde eur omme en zei: 'Rabboeni!' (Wuk da wil zegn 'meester'.) [17] 'Pak mie nie vaste,' zei Jezus. 'Ik benne nog nie upgesteegn na de Voader. Lop na min broers en zusters en zeg teegn under da'k omoge goa na min Voader, die ook junder Voader es, na minen God, die ook junder God es.' [18] Maria uut Magdala gienk noa de leerliengn en zei teegn under: 'k Ei den Ere geziene!' En ze vertelde olles wuk dat'n em teegn eur a gezei.

(Origineel fragment overgenomen uit http://www.denieuwebijbelvertaling.be.)

Noten[brontekst bewerken]

  1. Een leenwoord is een woord aan een andere taal ontleend.
  2. Etymologie is de studie van de oorsprong van woorden.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Een gesloten lettergreep eindigt op een medeklinker. Een lange klinker in een gesloten lettergreep wordt dubbel geschreven, zoals in peer, laat.
  4. De grondvorm van een zelfstandig naamwoord is het enkelvoud, de grondvorm van een werkwoord is de stam. De stam van een werkwoord is de grondvorm zonder verbuigingsuitgangen en komt in het AN overeen met de eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd. De stam van geven bijvoorbeeld is geef.
  5. 5,0 5,1 Een diftong is een tweeklank, zoals de ou in koud. Diftongering betekent: een tweeklank worden.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Een open lettergreep eindigt op een klinker. Een lange klinker in een open lettergreep wordt enkel geschreven. Voorbeeld: vader, spelen.
  7. 7,0 7,1 7,2 Een vocaal is een klinker.


Reacties[brontekst bewerken]

Gebruik de discuusjepagina voor alle verdere reacties aub.